Ανατροπή δεδομένων: Πώς τα επιγενετικά χαρακτηριστικά μεταφέρονται στα παιδιά μας

Μια παλιά επιστημονική θεωρία, που είχε θεωρηθεί «νεκρή» για πάνω από έναν αιώνα, επανέρχεται δυναμικά στη συζήτηση της εξελικτικής βιολογίας. Πρόσφατες έρευνες σε οργανισμούς όπως το σκουλήκι C. elegans, το ρύζι και οι φάλαινες δολοφόνοι αποκαλύπτουν ότι τα χαρακτηριστικά που αποκτούν οι οργανισμοί κατά τη διάρκεια της ζωής τους μπορεί να κληρονομηθούν στους απογόνους τους, κάτι που είχε προτείνει ο Γάλλος βιολόγος Jean-Baptiste Lamarck ήδη από το 1809.

Η θεωρία του Λαμάρκ προβλέπει ότι οι γονείς μπορούν να αναπτύξουν νέα χαρακτηριστικά εξαιτίας των περιβαλλοντικών συνθηκών και να τα μεταφέρουν στα παιδιά τους. Αντίθετα, ο Charles Darwin έθεσε τη θεωρία της φυσικής επιλογής, όπου τα οργανισμούς με ευνοϊκές διαφοροποιήσεις έχουν περισσότερες πιθανότητες να επιβιώσουν και να αναπαραχθούν.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η λαμαρκιανή θεωρία είχε απορριφθεί ευρέως μετά από πειράματα του August Weismann, που έδειξαν ότι η αφαίρεση ουρών από ποντίκια δεν επηρεάζει τις επόμενες γενιές. Ωστόσο, με τις νέες έρευνες για το C. elegans, φαίνεται να διαφαίνεται μια γέφυρα μεταξύ των δύο θεωριών. Όταν το σκουλήκι εκτίθεται σε λοιμώξεις, αναπτύσσει μηχανισμούς προσαρμογής που ενδεχομένως να κληρονομηθούν στους απογόνους του.

Όπως λέει ο καθηγητής εξελικτικής βιολογίας Pablo Edelaar, η φυσική επιλογή παραμένει κρίσιμη στη διαδικασία της εξέλιξης, αλλά ίσως θα πρέπει να δούμε την απόκτηση χαρακτηριστικών από τη λαμαρκιανή οπτική ως έναν παράλληλο μηχανισμό που ενισχύει τη διαδικασία αυτή. Αν τα επίκτητα χαρακτηριστικά μπορέσουν να ενισχύσουν την επιβίωση των απογόνων, τότε η φυσική επιλογή μπορεί να ευνοήσει την εξέλιξη αυτής της μεταβίβασης, υποδηλώνοντας μια συμβατότητα μεταξύ των δύο θεωριών.

Διαβάστε το πλήρες άρθρο στην techmaniacs.gr.

Επιμέλεια ροής: Greca 99,4 | Ακούστε μας live εδώ.