ΧΟΥΝΤΑ

Στο πλαίσιο μιας ενδελεχούς αναδρομής στην ελληνική ιστορία, η προσοχή μας στράφηκε προς τα πρώτα χρόνια της χούντας, συγκεκριμένα το 1967 και το 1968. Οι εξελίξεις εκείνης της περιόδου συνεχίζουν να προκαλούν ρίγη και να μας εξαναγκάζουν να αναλογιστούμε τις πολιτικές και κοινωνικές συνθήκες της εποχής. Μέσα από την αναδίφηση αυτού του σκοτεινού κεφαλαίου, αναδεικνύονται σημαντικές πτυχές που καθόρισαν τη ζωή των πολιτών και την πορεία της χώρας. Η ιστορία […]

Με αφορμή τη συμπλήρωση 59 ετών από το πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας προέβη σε δήλωση.

Το καθεστώς παρουσιάζει την εκλογική διαδικασία ως μέρος εγχειρήματος για την εθνική συμφιλίωση. Διεθνείς παρατηρητές ωστόσο δεν βλέπουν παρά φενάκη.

Ρίχνοντας φως στα υπόγεια καλλιτεχνικά ρεύματα πίσω από το κιτς της επταετίας.

Ο συνταγματάρχης Μάικλ Ραντριανιρίνα δήλωσε ότι η προτεραιότητά του είναι «η κοινωνική πρόνοια» και ξεκαθάρισε ότι ο στρατός θα κυβερνήσει για τουλάχιστον δύο χρόνια, σε συνεργασία με μια πολιτική κυβέρνηση, ενώ μετά θα διεξαχθούν εκλογές.

Την περίοδο 1941-1945 φυτεύθηκε ο σπόρος της χούντας.

Η απριλιανή δικτατορία του 1967 δεν υπήρξε μια μεμονωμένη αυταρχική παρένθεση. Αντιθέτως, εντασσόταν σε έναν ευρύτερο γεωπολιτικό χώρο που περιλάμβανε και άλλες χώρες της νότιας Ευρώπης, όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία.