ΧΟΡΟΣ

«Αγάπη μου». «Αγάπη μου». «Αγάπη μου;». Η χορεύτρια φωνάζει, σχεδόν τσιρίζει. Κλαίει υστερικά.

Κανονικά, στο αποτύπωμα που αφήνουν πίσω τους οι Onassis Dance Days, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν από τις 5 έως τις 8 Φεβρουαρίου, το έργο «Nôt» («Νύχτα») της Μαρλένε Μοντέιρο Φρέιτας θα έπρεπε να είχε τη μερίδα του λέοντος.

Τη σύμπραξη τριών κορυφαίων καλλιτεχνών έφερε στη σκηνή της κατάμεστης Εθνικής Λυρικής Σκηνής το έργο «Ρέκβιεμ για το τέλος του έρωτα»· τον συνθέτη και διευθυντή της ΕΛΣ Γιώργο Κουμεντάκη, τον χορογράφο Δημήτρη Παπαϊωάννου και τον αρχιμουσικό Θεόδωρο Κουρεντζή.

Η τέταρτη θητεία του, το «Ρέκβιεμ» που παρουσιάζεται ξανά, ύστερα από τριάντα χρόνια, και το νέο του έργο σε ποίηση Καβάφη.

Ταινίες, σειρές, μουσικές, παραστάσεις, εκθέσεις, βιβλία: Κάναμε μια επιλογή για τους επόμενους δώδεκα μήνες για όλα όσα περιμένουμε πώς και πώς.

Οι υπόγειες καλλιτεχνικές διεργασίες απέκτησαν μαζική απήχηση και εδραιώθηκαν στη συνείδηση του κοινού.

Το κομμάτι τής όχι απλώς γλωσσικής αλλά και, μέχρι ενός σημείου, πολιτισμικής αναπροσαρμογής του «Kontakthof» ήταν εκείνο που μας ξάφνιασε.

Η Στέλλα Μιχαηλίδου δημιουργεί ένα μιούζικαλ για την αναζήτηση ταυτότητας με όχημα τον σύγχρονο και κλασικό χορό.

Τριάντα καλοκαίρια πριν, γυρίστηκε (και) στην Αθήνα ένα πρωτοποριακό ντοκιμαντέρ για την «ακατέργαστη» γοητεία του κλασικού χορού, με μέλη του θρυλικού American Ballet Theatre. Το κοινό θα έχει μία (και μοναδική) ευκαιρία να το ανακαλύψει.