ΤΡΑΓΟΥΔΙ

Με αφορμή τις αθηναϊκές του εμφανίσεις στο Κύτταρο, ο αγαπημένος τραγουδοποιός περιγράφει τη χαρά και την ανάγκη της δημιουργίας που δεν τον εγκαταλείπει, θυμάται τον καιρό του «έντεχνου», τον Σαββόπουλο, τα παιδικά χρόνια στην Καλλιθέα, τις πρώτες του επιτυχίες.

Είναι οι Curious Bards. Παράξενοι βάρδοι. «Αλλά και περίεργοι την ίδια στιγμή», με διορθώνει ο κύριος Γκρι. «Με την έννοια ότι η περιέργεια και η ανησυχία τούς οδηγούν σε εξερευνήσεις και ταξίδια».

Άφησε τη νομική για το τραγούδι, θέλοντας να διεκδικήσει τη ζωή της από την αρχή. Πλέον, ονειρεύεται να μεγαλώνει χωρίς να αλλοιώνεται και να είναι σύγχρονη με τον δικό της τρόπο.

Μια ποπ σταρ που ξέρει από κορώνες τραγουδάει σε δεκατρείς γλώσσες και βάζει τη συμφωνική μουσική σε διάλογο με τα αβανγκάρντ πειράματα.

Λίγο πριν κυκλοφορήσει το τέταρτο άλμπουμ της με τίτλο «Lux» και ενώ το βιντεοκλίπ του σινγκλ της «Berghain» χαλάει κόσμο, ανατέμνουμε το φαινόμενο της Ισπανίδας σούπερ σταρ που ενώνει την αβανγκάρντ μουσική σκηνή με την ποπ του καιρού μας.

Οταν ήταν μικρός, στα 1740 με 1750, ο Φραντς Γιόζεφ Χάιντν είχε εξαιρετική φωνή σοπράνο. Τα αγόρια με τέτοιο μέταλλο στη φωνή τους, όμως, είχαν οικτρή τύχη: τα ευνούχιζαν για να μη βαθύνει και χαθεί αυτή η φωνή. 

Για τον ∆ιονύση Σαββόπουλο ειπώθηκαν ήδη πολλά και θα ειπωθούν ακόμα περισσότερα τα επόμενα χρόνια. Εύλογο. Και πρέπον. Μιλάμε, νιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε, άλλος σιγανά και ταπεινά κι άλλος βουερά, άλλος σαν τάχα αυθεντία κι άλλος με ήρεμη γνώση και γνήσιο σεβασμό, για ένα φαινόμενο. Ενα καλλιτεχνικό φαινόμενο.

Μιλούν στην «Κ» άνθρωποι που μεγάλωσαν με τα τραγούδια του εμβληματικού μουσικού και τον λάτρεψαν, ακόμα και αν κάποιες απόψεις του τους πίκραναν.