Αρθρο Μάνου Καραγιάννη στην «Κ»: Τα λάθη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής
Η επιδείνωση των σχέσεων με τη Λιβύη δικαιολογημένα προκαλεί ανησυχία. Δεν πρόκειται για μια μακρινή ή αδιάφορη χώρα, όπως ίσως νόμιζαν αρκετοί πριν από το 2019.
Η επιδείνωση των σχέσεων με τη Λιβύη δικαιολογημένα προκαλεί ανησυχία. Δεν πρόκειται για μια μακρινή ή αδιάφορη χώρα, όπως ίσως νόμιζαν αρκετοί πριν από το 2019.
Παρά τη σοβαρότητα των προερχόμενων από τη Λιβύη απειλών, η Ιταλία και η Ελλάδα δυσκολεύονται να πείσουν τους συμμάχους τους να αναλάβουν δράση, γράφει το Politico.
Τα δώρα της Αγκυρας στη Βεγγάζη και οι ελληνικές κινήσεις για να καλυφθεί το χαμένο έδαφος.
Η Λιβύη παραμένει εδώ και χρόνια στο επίκεντρο μιας γεωπολιτικής εξίσωσης που επηρεάζει άμεσα τα ελληνικά συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο. Μετά την υπογραφή του τουρκολιβυκού μνημονίου το 2019, η Αθήνα αναζήτησε τρόπους να το αμφισβητήσει ή να περιορίσει τις συνέπειές του.
Ανακοινώσεις εξέδωσαν τα κόμματα, βάλλοντας κατά της κυβέρνησης, με αφορμή τη ρηματική διακοίνωση της Λιβύης κατά της Ελλάδας στον ΟΗΕ. ΠΑΣΟΚ: Η κυβέρνηση να απαντήσει αποφασιστικά στη νέα πρόκληση «Πράξη επίσημης επιβεβαίωσης της επίμονης και συντονισμένης τουρκολιβυκής προκλητικότητας συνιστά η ρηματική διακοίνωση της Λιβύης, που έχει υποβληθεί από τις 20 Ιουνίου 2025 στον ΟΗΕ», υποστηρίζει […]
Υψηλόβαθμο στέλεχος του λιβυκού υπουργείο Αμυνας επισκέφθηκε την Αγκυρα όπου είχε συνάντηση με τον Τούρκο υπουργό Αμυνας Γιασάρ Γκιουλέρ.
Οι επόμενες κινήσεις της Αθήνας – Η παράμετρος των θαλασσίων ζωνών και ο ρόλος της Αιγύπτου.
Το πλούσιο σε πετρέλαιο αλλά και σε αντιφάσεις λιβυκό πεδίο, ο ρόλος Τουρκίας και Ρωσίας, η κόντρα Ανατολής-Δύσης και το ναρκοπέδιο της διαπραγμάτευσης στον άξονα Τρίπολη – Βεγγάζη.
Η υπογραφή για οριοθέτηση ζωνών θαλάσσιας δικαιοδοσίας Τουρκίας – Λιβύης τον Νοέμβριο του 2019 δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία για την ελληνική διπλωματία.