ΤΕΜΠΗ

Γνώστης των ευρωπαϊκών πραγ-μάτων, κάποιος φίλος μου είπε πως ο ΟΠΕΚΕΠΕ μπροστά σε αυτά που συμβαίνουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι για το νηπιαγωγείο. Δεν έχω λόγο να μην τον πιστέψω, ακόμη κι αν δεν ξέρω περί τίνος ακριβώς πρόκειται. Και να ήξερα δεν θα καταλάβαινα.

Σε μια άλλη εποχή, σε μια άλλη χώρα θα σχεδιαζόταν μια αφίσα με μια ροδομάγουλη εργάτρια να ατενίζει τον ουρανό ενός ανέφελου μέλλοντος, ή ένα ρωμαλέο αγρότη να κρατάει μια αρμαθιά στάχυα. Τώρα –που η προπαγάνδα λέγεται επικοινωνία– δεν συγκινεί ο σοσιαλιστικός ρεαλισμός. Μπορεί όμως να πιάσει ένα app. Βάζεις εισόδημα, τέκνα, ηλικία.

Είναι ενδιαφέρουσα η αναλογία μεταξύ της τραγωδίας των Τεμπών το 2023 και του τραγικού δυστυχήματος που έγινε στα Τέμπη το 2003. Τότε, όπως θυμήθηκε την Πέμπτη (2.10.2025) ο δικός μας Σάκης Μουμτζής, συγκρούσθηκε ένα πούλμαν με μια νταλίκα και χάθηκαν 21 νέα παιδιά.

Το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη δημιουργήθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1930, απόηχος πολλών άλλων τέτοιων μνημείων ανά την Ευρώπη, που τότε δεν είχε καλά καλά συνέλθει από τη φρίκη του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, όπου θυσιάστηκε το άνθος της νεολαίας της.

Τέλειωσα το προηγούμενο άρθρο μου («Κ», 21/9/2025) με την παρατήρηση ότι η Ελλάδα δεν είναι «κακή» ή «καλή», είναι φρακταλική.