ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ

Η συζήτηση για το αν χρειάζονται συνταγματικοί περιορισμοί στη δημοσιονομική πολιτική επανέρχεται συχνά στην Ελλάδα, τόσο πριν όσο και μετά την εμπειρία της κρίσης χρέους. Επανήλθε και πάλι μέσω της σχετικής πρότασης του πρωθυπουργού.

Η θέσπιση συνταγματικής ρήτρας για τη διασφάλιση της δημοσιονομικής σταθερότητας έχει δοκιμαστεί σε ορισμένες χώρες, με αμφίσημα αποτελέσματα. Θα επισημάνω ορισμένους προβληματισμούς: 1. Η αρχή της δημοσιονομικής σταθερότητας δεν εξαντλείται στη θέσπιση πλαφόν «ελλείμματα/ΑΕΠ».

Η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού να προτείνει συνταγματική αναθεώρηση έχει προκαλέσει μια συζήτηση που, όπως συνήθως, επικεντρώνεται στις βραχυπρόθεσμες διαστάσεις του θέματος, π.χ. στις βλέψεις του ίδιου του πρωθυπουργού και των αντιπάλων του, μέσα στο κυβερνών κόμμα και έξω από αυτό.

Η πρόταση του πρωθυπουργού για εξασφάλιση της δημοσιονομικής ισορροπίας στο νέο Σύνταγμα, ο αντίλογος και η αναγκαιότητα για ρήτρες ευελιξίας.

Συνταγματολόγοι από τον χώρο της Κεντροαριστεράς απαντούν στο ερώτημα αν και πότε πρέπει να συναινέσει η αξιωματική αντιπολίτευση.

Η πρωτοβουλία του πρωθυπουργού να εκκινήσει τη διαδικασία της συνταγματικής αναθεώρησης είναι θετική. Δεν γνωρίζω αν ο χρόνος που απομένει είναι επαρκής. Είναι πάντως μία μεγάλη ευκαιρία να διερευνηθεί η δυνατότης επίτευξης ευρύτερων πολιτικών συναινέσεων πάνω σε κρίσιμα και σημαντικά θέματα, όπως είναι αναμφίβολα η αναθεώρηση του Συντάγματος.

Σημαντική πολιτική ανάσα για την κυβέρνηση συνιστά η συνταγματική αναθεώρηση που δρομολογείται από τον Κυριάκο Μητσοτάκη και η οποία, στο σκέλος της που αφορά τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, δεν θα περιορίζεται στην αύξηση της θητείας του στα έξι χρόνια και στη μη δυνατότητα επανεκλογής.