ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Υπάρχουν λογοτεχνήματα που δεν γερνάνε ποτέ. Χρονοάντοχα, κρατάνε τους χυμούς τους άθικτους και περιμένουν τους αναγνώστες των κατοπινών γενεών, για να τους προσφέρουν την εικονοκλαστική οπτική τους, τη γλωσσική στρατηγική, την ηθική που υπεράσπισε η εγρήγορη καλλιτεχνική συνείδηση που τα έγραψε.

Τα «ευχαριστώ» και τα «έκλαψα ωραία» αναγνωστών του βιβλίου της που αναγνώρισαν στις σελίδες του δικές τους στιγμές αγωνίας, αλλά και άντλησαν από αυτό δύναμη και κουράγιο.

Η «Ετερόρρυθμη μέρα», από τις εκδόσεις Στερέωμα, είναι το τέταρτο βιβλίο του.

«Σκέφθηκα να αυτοκτονήσω. Μου είναι αδύνατον να ζω χωρίς φάρμακα. Υποφέρω από κρίσεις πανικού», δήλωσε στην εφημερίδα Corriere della Sera, ο γνωστός Ιταλός συγγραφέας και δημοσιογράφος Ρομπέρτο Σαβιάνο.

Η Τζόαν Ντίντιον δεν ήταν απλώς μια ταλαντούχα συγγραφέας. Θέλοντας και μη, ανήκε στην κατηγορία των συγγραφέων-σελέμπριτι, το έργο των οποίων θα είναι πάντα αξεδιάλυτα συνδεδεμένο με την ακτινοβόλο προσωπικότητα και τον περιπετειώδη βίο τους.

Το Ολοκαύτωμα στην ολλανδική επαρχία.

Στο ένατο μυθιστόρημα του βραβευμένου Ηπειρώτη συγγραφέα με τίτλο «Το ποτάμι που επέστρεφε» (Ελληνοεκδοτική), θέατρο των εξελίξεων είναι το γεφύρι της Πλάκας, στα τέλη 19ου και αρχές 20ού αιώνα. 

Η λογοτεχνία, η φιλολογία, η Ιστορία και η χώρα μας χάνουν μια πολύτιμη μορφή της κοινότητάς μας, διότι ο εκλιπών έδωσε παντού και πάντα το «παρών».