ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Πώς μιλάει η λογοτεχνία, στην ποιητική ή στην πεζογραφική εκδοχή της; Με χίλιους και έναν τρόπους μιλάει. Επιστρατεύοντας στο ίδιο κείμενο ακόμα και ορισμένους από τους τρόπους αυτούς που η παράδοση τους έχει ορίσει ως τυπικά αντίθετους ή εγγενώς αλληλοϋπονομευόμενους.

Οι μεταφραστές Μπράιαν Σνίντεν και Μαρία Νάζος μιλούν για την επιτυχία της Φοίβης Γιαννίση και της Δήμητρας Κωτούλα.

Εχει γράψει τα μυθιστορήματα «Ενα βιολί στο χρώμα του πάγου», Κέδρος 2020 και «Αγνωστες λέξεις», Κέδρος 2025.

Η ποιήτρια Ανθούλα Σταθοπούλου (1908-1935) μοιάζει μάλλον κινηματογραφική ηρωίδα παρά μορφή από την ιστορία της λογοτεχνίας. Ελαμψε για λίγο στη Θεσσαλονίκη του Μεσοπολέμου, υπήρξε η πρώτη σύζυγος του ποιητή Γιώργου Βαφόπουλου και, στα 27 της χρόνια, έφυγε από τη ζωή, ενώ το έργο της χάθηκε από το εκδοτικό προσκήνιο.

Εχει εκδώσει τα ποιητικά βιβλία «Ο,τι φέρει η βροχή» (Εψιλον, 2010), «Στην αψίδα των νεκρών θριάμβων» (εκδόσεις Πατάκη, 2014), «Κλαγγή των όπλων» (εκδόσεις Πατάκη, 2023) και «Απ’ την Αθήνα φάντασμα» (εκδόσεις Πατάκη, 2025).

Το πρώτο της βιβλίο, «Εάν η αγάπη είχε πρόσωπο…» (εκδ. Μελτέμι), είναι ένα διήγημα με στοιχεία παραμυθιού, το οποίο προάγει την καλλιέργεια της ενσυναίσθησης και την αποδοχή της διαφορετικότητας.

Εχει εκδώσει τα βιβλία: «Πίσω από τον ήχο του νερού» (Βακχικόν, 2022), «Χορός στα ποτήρια» (Βακχικόν, 2023 – α΄ έκδοση Γαβριηλίδης, 2013) και «Γάμπαρη Αμβρακικού» (Βακχικόν 2025 – α΄ έκδοση Γαβριηλίδης 2019).