ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

Το «Γκρινταντράπ», τα νησιά Φερόες, ο φόβος του πνιγμού, οι όρκες και η θρησκεία.

«Η δικαιοσύνη δεν θα ’ρθει μοναχή της, δεν έχει πόδια. Εμείς θα τη σηκώσουμε στους ώμους μας και θα τη φέρουμε». Το απόφθεγμα του Νίκου Καζαντζάκη κοσμούσε τη σκηνή του Πάνου Ρούτσι, ο οποίος επί 23 ημέρες έκανε απεργία πείνας στο Σύνταγμα.

«Είναι κρίμα να αφήσουμε τέτοια θεατρικά έργα να γίνουν μουσειακά εκθέματα», λέει ο Ρόμπερτ Αϊκ στην «Κ» και εξηγεί ότι η τραγωδία πρέπει να ξαναζήσει, όχι να αναπαραχθεί.

Το πρώτο της βιβλίο, η συλλογή διηγημάτων «Μισές αλήθειες», κυκλοφόρησε μόλις από τις εκδόσεις Ποταμός.

Η επιστροφή της Εϊλις Λέισι, της ηρωίδας που γνωρίσαμε στο «Μπρούκλιν», μέσα από τις σελίδες του «Λονγκ Αϊλαντ».

Η απόφαση που στέλνει ξανά στη φυλακή τους δολοφόνους του Μένη Κουμανταρέα, ικανοποίησε τους δικούς του ανθρώπους, αλλά κέντρισε και τη μνήμη τους. Οι ημέρες και οι νύχτες ενός λογοτέχνη που «ήταν ο ίδιος τα βιβλία του».

Σε πρόσφατη συζήτηση με φίλες και φίλους, ο λόγος ήρθε και στη λογοτεχνία. Αφορμή να ανάψουν τα αίματα (που λέει ο λόγος…), η απονομή του Νομπέλ στον Λάσλο Κρασναχορκάι. Παρεμπιπτόντως, ο Κρασναχορκάι είναι ασφαλώς δύσβατος συγγραφέας, αλλά κατά τη γνώμη μου γράφει καλή λογοτεχνία.

Η «Πόρτα ανοιχτή» είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή και κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Καστανιώτη.