Βιωματικό ταξίδι στον χρόνο
Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης συνδέει την Αμερική του σήμερα με τις ελληνικές αρχαιότητες.
Το Μουσείο Καλών Τεχνών της Βοστώνης συνδέει την Αμερική του σήμερα με τις ελληνικές αρχαιότητες.
Λίγες ημέρες πριν ενδυθεί Τζίλντα για την παράσταση του «Ριγολέττου» που ανεβαίνει στο Ηρώδειο, η καλλιτέχνις από την Αρμενία μιλάει στην «Κ» για την όπερα και τα όνειρά της.
Ο Εμανουέλ Μποβ πέθανε τον Ιούλιο του ’45 και κανείς δεν θα έπρεπε να τον θυμάται πια. Οταν εκδόθηκε η «Παγίδα», μετά τον πόλεμο, το κοινό αδιαφόρησε. Επειτα, τα βιβλία του Μποβ εξαφανίστηκαν. Τα αντικατέστησαν καινούργια βιβλία που ξεχάστηκαν και αυτά με τη σειρά τους, για να καλυφθούν από τα επόμενα. Αυτό συμβαίνει συνήθως.
Κυκλοφόρησε στα μαύρα χρόνια της χούντας· το διαβάσαμε πριν από πενήντα τρία χρόνια, χαράχτηκε μέσα μας κι έκτοτε μας σημαδεύει. Πώς γίνεται και ο Αντρέας Φραγκιάς κατόρθωσε να πραγματοποιήσει την προτροπή του ομοϊδεάτη ποιητή: «Σαν πρόκες πρέπει να καρφώνονται οι λέξεις, να μην τις παίρνει ο άνεμος»;
Ο εγγονός των διάσημων Αμερικανών σχεδιαστών μιλάει στην «Κ» για τον παππού και τη γιαγιά του.
Ο χρόνος μπορεί να λύγισε έναν ανεμοδαρμένο οργανισμό, όμως η μοναδική κληρονομιά που αφήνει στην ανθρωπότητα και στον σκληρό ήχο, αυτή η ημίτρελη ύπαρξη, δεν μπορεί να διαγραφεί από τίποτα.
Ηταν μέρος του φιλόδοξου οικοδομικού προγράμματος που πραγματοποίησε τον 3ο αιώνα π.Χ. ο βασιλιάς της Ηπείρου, ο Πύρρος, με στόχο να αναμορφώσει το πανελλήνιο Ιερό του Δία και της Διώνης στη Δωδώνη.
Η Βοβούσα είναι ένα εντυπωσιακότατο χωριό στο Ανατολικό Ζαγόρι με μια πέτρινη γέφυρα του 18ου αιώνα χτισμένη από τα άγια χέρια των Ηπειρωτών μαστόρων και έτσι άντεξε στον χρόνο σαν αιωνόβιος πλάτανος.