ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η όπερα είναι σκηνική τέχνη. Επομένως, εύλογα τις τελευταίες δεκαετίες οι εκδόσεις dvd αντικατέστησαν τις ηχογραφήσεις δίσκων. Ενδιαφέρουσες σκηνοθετικές αναγνώσεις με οπτικά πειστικούς πρωταγωνιστές έχουν ανανεώσει το ενδιαφέρον για τα έργα και έχουν προσελκύσει νέο κοινό.

Στη θεατρική μεταφορά του μυθιστορήματος, ο σκηνογράφος θα χρησιμοποιήσει μανόλιες.

Προ ημερών, στο σούπερ μάρκετ, αναζητούσα μπατονέτες για τα αυτιά. Ρωτώντας την υπάλληλο «συγγνώμη, πού βρίσκω τις μπατονέτες;», έλαβα την απάντηση: «Εκεί, στο βάθος. Μην αγχώνεστε». Αναρωτήθηκα προς στιγμήν αν στο πρόσωπό μου ήταν αποτυπωμένα κάποια ίχνη άγχους για… τις μπατονέτες.

Ο Κώστας Μπέζος δεν πήγε ποτέ στη Χονολουλού, ταξίδευε όμως εκεί με τα τραγούδια του.

Απορούσε γιατί. Γιατί τόση πρεμούρα για την ταπεινότητά του. Γιατί τόσο ενδιαφέρον για «λαμαρίνες». Γιατί τους πείραξε που την επόμενη μέρα πήγε στη δουλειά του. Γιατί επιμένουν να τον ρωτάνε. Γιατί δεν δείχνουν το ίδιο ενδιαφέρον για το θέατρο και τον πολιτισμό που πιστά υπηρετεί. Γιατί είναι εκείνος το θέμα; Στα ελληνικά γίνεται backlash.

Ο ηθοποιός και σκηνοθέτης Βασίλης Μπισμπίκης, εξερχόμενος από τα δικαστήρια, όπου βρέθηκε προ ημερών εμπλεκόμενος με τη Δικαιοσύνη ύστερα από το ατύχημα που προκάλεσε, υπέδειξε στους δημοσιογράφους –στην πλειονότητά τους εργαζόμενοι σε τηλεοπτικά κανάλια– «με τον ίδιο ζήλο να ασχοληθούν με τον πολιτισμό και το θέατρο».

Στο The New Yorker, στις 2 Δεκεμβρίου του 2002, ο μουσικοκριτικός του περιοδικού, ο Αλεξ Ρος, συναντά τον Εσθονό συνθέτη Αρβο Παρτ, ο οποίος φέτος κλείνει τα 90 του χρόνια και η πατρίδα του, Εσθονία, γιορτάζει.