Οι νάρκες της ακύρωσης
Είναι η επιστροφή του Τζίμι Κίμελ μια νίκη στον πόλεμο της ελευθερίας της έκφρασης; Σε μια πρώτη ανάγνωση, ναι.
Είναι η επιστροφή του Τζίμι Κίμελ μια νίκη στον πόλεμο της ελευθερίας της έκφρασης; Σε μια πρώτη ανάγνωση, ναι.
Η έξοδος για φαγητό στην Αθήνα γίνεται απαγορευτική για όλο και περισσότερους. Δεν συζητάμε για εστιατόρια talk of the town, για εστίαση με αστέρια, σκούφους, βραβεία και σημαντικούς σεφ, αυτά πια αφορούν ελάχιστους και απευθύνονται κυρίως σε εύπορους τουρίστες.
Αν στεκόταν ο ίδιος ο Σουρής απέναντι στην προτομή του στους κήπους του Ζαππείου, θα απήγγελλε με ευχαρίστηση το δικό του ποίημα «Η ζωγραφιά μου» και θα σατίριζε τον εαυτό του: «Μπόι δυο πήχες, κόψη κακή, γένια με τρίχες, εδώ κι εκεί/ Κούτελο θείο, λίγο πλατύ, τρανό σημείο του ποιητή…», και πάει λέγοντας.
«Η κόμισσα της φάμπρικας», «Τζένη-Τζένη», «Ποτέ την Κυριακή» και –σε επανάληψη από πέρυσι– «Ενας ήρωας με παντούφλες». Οι παλιές αυτές ταινίες, που αγαπήθηκαν από γενιές και γενιές, θα παρουσιαστούν φέτος στο θέατρο. Ολες γυρίστηκαν τη δεκαετία του ’60, με μόνη εξαίρεση τον «Ηρωα» του 1958. Παράδοξο, λοιπόν, το ανέβασμά τους το 2025;
Ο 12χρονος Χαλίντ ζει σε ένα παλαιστινιακό χωριό έξω από τη Ραμάλα. Οταν το σχολείο του πηγαίνει εκδρομή ώστε τα παιδιά να δουν για πρώτη φορά τη θάλασσα, Ισραηλινοί στρατιώτες, που επιθεωρούν τα ταξιδιωτικά έγγραφα, απορρίπτουν τα χαρτιά του Χαλίντ, ο οποίος επιστρέφει σπίτι μόνος, θλιμμένος.
Ο Πολ Τόμας Αντερσον διασκευάζει –ξανά– Τόμας Πίντσον.
Μια ενδιαφέρουσα ανάγνωση του Σοφοκλή και της δραματικής ουσίας του έργου του, από τον Δημήτρη Τάρλοου.
Ο «Φρανκενστάιν» του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο, η μουσική βιογραφία του Μπρους Σπρίνγκστιν, τα «Ανεμοδαρμένα ύψη» και η «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν θα πρωταγωνιστήσουν στις αίθουσες τη σεζόν 2025-2026.
Το «Harvest», το κοινόβιο των γυρισμάτων, ο Κέιλεμπ Λάντρι Τζόουνς, η αλληγορία.