«Πιστό, λεπτό χρυσάφι»
Μια διαδρομή μισού αιώνα, που περιλαμβάνει σχεδόν εξακόσια ποιήματα, καταθέτει στη συγκεντρωτική υπό συζήτηση έκδοση του ποιητικού έργου του ο Γιώργος Βέης (γεν. 1955).
Μια διαδρομή μισού αιώνα, που περιλαμβάνει σχεδόν εξακόσια ποιήματα, καταθέτει στη συγκεντρωτική υπό συζήτηση έκδοση του ποιητικού έργου του ο Γιώργος Βέης (γεν. 1955).
Σε πρόσφατη συζήτηση με φίλες και φίλους, ο λόγος ήρθε και στη λογοτεχνία. Αφορμή να ανάψουν τα αίματα (που λέει ο λόγος…), η απονομή του Νομπέλ στον Λάσλο Κρασναχορκάι. Παρεμπιπτόντως, ο Κρασναχορκάι είναι ασφαλώς δύσβατος συγγραφέας, αλλά κατά τη γνώμη μου γράφει καλή λογοτεχνία.
Η «Πόρτα ανοιχτή» είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή και κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Καστανιώτη.
Ο Πίνχας Τσούκερμαν μαζί με ταλαντούχους νέους μουσικούς ερμήνευσαν σημαντικά έργα του βασικού ρεπερτορίου.
Ο σπουδαίος Γκιγιέρμο ντελ Τόρο πραγματοποιεί μια επιθυμία ζωής, μεταφέροντας στην οθόνη τον αγαπημένο μύθο του με το δικό του, μοναδικό κινηματογραφικό στυλ, σε ένα φιλμ που βλέπουμε στην πλατφόρμα του Netflix.
Οι νέες τάσεις στη μεταφρασμένη λογοτεχνία, οι δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης και η αποδυνάμωση της λογοτεχνικής κριτικής.
«Η συζήτηση σήμερα είναι αναγκαία γιατί ζούμε την πιο άγρια περίοδο φονταμενταλισμού της ελληνικής κοινωνίας, σε όλα τα επίπεδα: θεολογικό, πολιτικό, πολιτισμικό. Οταν δεν υπάρχει το όραμα πίσω από το οποίο θα συνταχθεί η κοινωνία, τη θέση του παίρνει ο φονταμενταλισμός».
Καθημερινή γύρω στις 10 το βράδυ. Σε γνωστό καφέ – μπαρ του κέντρου, μια παρέα πίνει το ποτό της. Σταδιακά έρχονται κι άλλοι. Δυο, τρεις, τέσσερις φίλοι, η παρέα μεγαλώνει, γέλια και φωνές, βαβούρα στο μικρό στενό με τις πολυκατοικίες, οι καρέκλες απλώνονται, σχεδόν κλείνουν το στενό πεζοδρόμιο.
Η αντίσταση στη λήθη, οι φίλοι στο μέτωπο και η ήττα της λογοτεχνίας από την πραγματικότητα.