Οι χαρακιές της βίας στην ψυχή
«Δεν έχω υπάρξει θύμα, αλλά μου έχει τύχει πολλές φορές να βρίσκομαι μπροστά σε περιστατικό μπούλινγκ. Και κάπως παγώνω. Δεν ξέρω πώς να αντιδράσω, φοβάμαι μήπως βρεθώ κι εγώ στη θέση του άλλου παιδιού».
«Δεν έχω υπάρξει θύμα, αλλά μου έχει τύχει πολλές φορές να βρίσκομαι μπροστά σε περιστατικό μπούλινγκ. Και κάπως παγώνω. Δεν ξέρω πώς να αντιδράσω, φοβάμαι μήπως βρεθώ κι εγώ στη θέση του άλλου παιδιού».
Ενα ιδιαίτερα ενδιαφέρον στοιχείο του «Βυσσινόκηπου» του Τσέχοφ υπάρχει ως προέκταση του έργου στη συνέχεια της δράσης του, η οποία ολοκληρώνεται με τον ήχο των τσεκουριών που κόβουν τις βυσσινιές.
Ο κύριος Γκρι έχει φέρει μια πρόσφατη ηχογράφηση του έργου, για λογαριασμό της Accentus Music (ωραία, φροντισμένη έκδοση, με καλαίσθητο βιβλιαράκι και κρυστάλλινη ηχογράφηση).
Τα ιδιαίτερα δημοφιλή Κοντσέρτα για πιάνο του Ρώσου συνθέτη συμπυκνώνουν το στίγμα της μουσικής του.
Τίποτα δεν πάει καλά για τον Ιβάνοφ. Η ζωή τον καταπίνει και το μυαλό του, ενώ το χρειάζεται, είναι κάπου χαμένο.
Ενας συγγραφέας κάνει βόλτα στα Εξάρχεια, σημειώνοντας σε ένα τετράδιο σκόρπιες σκέψεις, αποκυήματα τυχαίων συνειρμών.
Η «Ασθενής Μηδέν» της ιδιότυπης νόσου που θα κυριεύσει ολόκληρο τον πλανήτη και θα καταλύσει κάθε έννοια κράτους, παραγωγικής διαδικασίας, εχθροπραξιών αλλά και επιθυμίας για χρήμα και εξουσία υπήρξε μια καθαρίστρια στα δημόσια ουρητήρια των υπεραστικών λεωφορείων του Κηφισού.
Στο παλιό οικογενειακό αρτοποιείο του ζωγράφου Ανέστη Ιωάννου μια ομαδική έκθεση μιλάει για τη μεταμόρφωση της πόλης.
Οκτώ άνθρωποι των γραμμάτων και των τεχνών γράφουν για την ιερότητα και το θείο, για μια εμπειρία που άλλαξε τη ζωή τους ή μια στιγμή.