Ο Διονύσης Σαββόπουλος ως προφήτης
Εγραψα στο προηγούμενο άρθρο μου («Κ», 23/11/2025), παραπέμποντας στον Βρετανό φιλόσοφο Ρ. Τζ. Κόλινγκγουντ, ότι ο καλλιτέχνης είναι ένα είδος προφήτη.
chevron_left
-
play_arrow
Greca 99,4 Live High Quality Player
-
play_arrow
Greca 99,4 Live Medium Quality
-
play_arrow
Greca Έντεχνο
-
play_arrow
Greca Λαϊκό
-
play_arrow
Greca Ερωτικό
-
play_arrow
Greca Party
-
play_arrow
Greca Lounge
-
play_arrow
Greca Γλέντι
volume_up
ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ
Οι (κατά φαντασίαν) χήρες του Σαββόπουλου
Είμαι κι εγώ από εκείνους που κατά την παρατεταμένη εφηβεία τους έβγαλαν γλώσσα στον Διονύση Σαββόπουλο και το ομολογώ, ελπίζοντας να ισχύει πως αμαρτία εξομολογημένη είναι και συχωρεμένη. Τώρα που ο κουρνιαχτός από την εκδημία του κάπως καταλάγιασε, νιώθω πως χρωστώ δυο λόγια.
«Μη μου το πεις, οι καλοί μας φίλοι…»
Για τον ∆ιονύση Σαββόπουλο ειπώθηκαν ήδη πολλά και θα ειπωθούν ακόμα περισσότερα τα επόμενα χρόνια. Εύλογο. Και πρέπον. Μιλάμε, νιώθουμε την ανάγκη να μιλήσουμε, άλλος σιγανά και ταπεινά κι άλλος βουερά, άλλος σαν τάχα αυθεντία κι άλλος με ήρεμη γνώση και γνήσιο σεβασμό, για ένα φαινόμενο. Ενα καλλιτεχνικό φαινόμενο.
Τραγούδια καθρέφτες Ελλήνων
Νιώθω αμήχανα για τα τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου από τα πρώτα καλλιτεχνικά του χρόνια και έως τα τέλη του ’80. Ακουγα συχνά στα ερτζιανά τραγούδια του όπως τη «Θαλασσογραφία», τη «Συννεφούλα», το «Ντιρλαντά», τον «Πολιτευτή», το «Ερχεται βροχή, έρχεται μπόρα», τη «Σημαία από νάιλον».
1989: Το Κούρεμα
Η κόμη είναι ταυτότητα. Το πώς διαχειρίζεσαι τις τρίχες στο κεφάλι και στο πρόσωπό σου είναι μια δήλωση της ατομικότητας που απευθύνεται στους άλλους – πιο εμφατική από το ένδυμα.
Μυστική «συνομιλία» δύο κορυφαίων
Ο ένας έφυγε 21 Οκτωβρίου και ο άλλος είχε γεννηθεί 23 Οκτωβρίου του 1925. Οι δύο αυτοί άνθρωποι, όμως, είχαν διασταυρωθεί και υποστηρίξει ο ένας τον άλλον σε δύσκολους και ζοφερούς καιρούς. Και οι δύο έλεγαν πάντα αυτό που πίστευαν, δεν κολάκευαν, δεν άφηναν το ρεύμα να τους παρασύρει· δημιουργούσαν το δικό τους.
Μουσικό συγχωροχάρτι
Εχει κάτι κωμικό το να σε συγχωρούν άτομα στα οποία δεν έκανες ποτέ τίποτα κακό. Ατομα από τα οποία δεν ζήτησες ποτέ συγχώρεση. Ο θάνατος του Διονύση Σαββόπουλου έδωσε σε πολλούς την ευκαιρία να επιδείξουν δημοσίως την άτοπη μεγαθυμία τους: Ε, λοιπόν, τον συγχωρούν τον Σαββόπουλο!
Οι παρωπίδες της πολιτικής στράτευσης
Η διαδρομή ενός δημιουργού, για το στρατευμένο κοινό, επικαθορίζεται από τις ιδεολογικές και πολιτικές προτιμήσεις του και αν αυτές αλλάξουν μέσα στα χρόνια, αυτό το ανθρώπινο γεγονός επηρεάζει την αντιμετώπιση και του έργο του. Τέμνεται σε προ και μετά την αλλαγή πορείας.
