ΠΑΣΟΚ

Αιχμαλωτιστήκαμε. Εχουμε γίνει μέρος μιας «καμπαρετίστικης διαστροφής». Ενός «δόλιου θεάτρου», που στο τέλος μπορεί και να μας λείψει. «Η επιστροφή στη σοβαρότητα θα είναι οδυνηρή. Θα πρέπει να συμφιλιωθούμε ξανά με την ανία».

«Αλλαγή»· «εκσυγχρονισμός»· «πράσινη ανάπτυξη». Δεν ήταν προϊόντα επικοινωνιακών μηχανισμών. Ηταν εμβληματικά συνθήματα με τα οποία το ΠΑΣΟΚ σε διαφορετικές στιγμές της σύγχρονης ελληνικής Ιστορίας κατέθετε την πρότασή του για το μέλλον της χώρας.

Ηγεσία έχουν. Κι αυτήν δεν την αμφισβητεί κανείς. Είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης, γέννημα-θρέμμα του παλιού καλού ιστορικού ΠΑΣΟΚ. Ο,τι κι αν λένε, όσο κι αν στις δημοσκοπήσεις τα ποσοστά της δημοφιλίας του είναι κατώτερα απ’ αυτά του κόμματος, ο Ανδρουλάκης έχει ένα μεγάλο προτέρημα. Εμπνέει ασφάλεια στον σκληρό πυρήνα που το κράτησε ζωντανό στα χρόνια […]

Στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ δεν κυριαρχεί ούτε η αγωνία για την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας ούτε μια πειστική πρόταση διακυβέρνησης που θα συγκινήσει τους πολίτες και θα τους ξαναφέρει κοντά στο κόμμα. Αντιθέτως επικρατεί κάτι πολύ πιο φτωχό πολιτικά, μια αχρείαστη, σχεδόν ακατανόητη, σύγκρουση για το αν και με ποιους όρους θα μπορούσε να υπάρξει […]