Η σιωπηλή κρίση του ελληνικού πανεπιστημίου
Εκατοντάδες «εργασίες», που αρκετές δεν θα τις διαβάσει ποτέ κανείς, βρίσκουν τον δρόμο τους σε «επιστημονικά» περιοδικά που κάνουν αποδεκτά τα πάντα – αρκεί φυσικά να πλη- ρώσεις το αντίτιμο.
Εκατοντάδες «εργασίες», που αρκετές δεν θα τις διαβάσει ποτέ κανείς, βρίσκουν τον δρόμο τους σε «επιστημονικά» περιοδικά που κάνουν αποδεκτά τα πάντα – αρκεί φυσικά να πλη- ρώσεις το αντίτιμο.
Οι αναφορές για «υποστήριξη της τρομοκρατίας» και ο έλεγχος μέσω social media.
Τα προβλήματα της έρευνας στην Ελλάδα δεν προέρχονται μόνο από τους ομολογουμένως περιορισμένους πόρους που διαθέτει η πολιτεία.
Ηταν φανερό από την αρχή και θα έπρεπε να ήταν αναμενόμενο ότι οι επικοινωνιακές υπερβολές της κυβέρνησης στην προώθηση της πολιτικής της για ιδιωτική πανεπιστημιακή εκπαίδευση θα κατέληγαν σε μια οδυνηρή σύγκρουση με την πραγματικότητα.
Η Εθνική Αρχή Ανώτατης Εκπαίδευσης ενέκρινε τις έξι από τις έντεκα αιτήσεις για ίδρυση παραρτήματος ξένων ΑΕΙ στην Ελλάδα, πυροδοτώντας νέο κύκλο πολιτικής αντιπαράθεσης. Μεταρρύθμιση με αυστηρούς όρους; Ή «ανωτατοποίηση» των κολεγίων;
Η κυβέρνηση καλεί τα πανεπιστήμια να έχουν προσαρμοστεί στον νέο νόμο για την ασφάλεια έως την 31η Αυγούστου.
Για τους γνήσιους πολέμιους των ιδιωτικών πανεπιστημίων, τα πράγματα είναι απλά. Δεν τα θέλουν καθόλου στον εγχώριο χάρτη, όποιο κι αν είναι το συνταγματικό τους περικείμενο.
Εδώ και αρκετές δεκαετίες επανέρχεται στην εκπαιδευτική πολιτική διαρκώς η συζήτηση σχετικά με το πόσο επίκαιρη είναι η μελέτη της αρχαίας ελληνικής γλώσσας στη σημερινή εποχή και ειδικότερα κατά πόσον τα πανεπιστήμια, που λειτουργούν με οικονομοτεχνικά κριτήρια, μπορούν να επωμιστούν την οικονομική επιβάρυνση να εκπαιδεύουν […]
Είναι απίστευτο το πόσο πάσχει ο χώρος της ανώτατης εκπαίδευσης από αυτό που ονομάζεται από τους ψυχολόγους «προκατάληψη υπέρ του status quo», δηλαδή, η ανορθολογική προτίμηση για διατήρηση μιας υπάρχουσας ζημιογόνας κατάστασης αντί για την αλλαγή της.