Αναζητώντας «έξοδο κινδύνου»
Αντιμέτωπη με τρεις αβεβαιότητες που καθιστούν δυσχερέστερο τον πολιτικό σχεδιασμό της βρίσκεται η κυβέρνηση, στον απόηχο της εύθραυστης εκεχειρίας στη Μέση Ανατολή.
Αντιμέτωπη με τρεις αβεβαιότητες που καθιστούν δυσχερέστερο τον πολιτικό σχεδιασμό της βρίσκεται η κυβέρνηση, στον απόηχο της εύθραυστης εκεχειρίας στη Μέση Ανατολή.
Κραυγές και ψίθυροι από την κοινοβουλευτική ομάδα: «Δηλαδή να κλείσουμε τα γραφεία μας;»
Το πείσμα, ο κομματικός πατριωτισμός και η προσήλωσή της στην περιφέρειά της χαρακτηρίζουν τη βουλευτή Τρικάλων που βρέθηκε στο επίκεντρο της υπόθεσης του ΟΠΕΚΕΠΕ. Δεν ήταν η πρώτη δυσκολία στην καριέρα της.
Ο «γαλάζιος» κτηνίατρος έχει προϋπηρεσία 20 ετών στο υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης. Είναι το πρόσωπο αναφοράς, ως πρώην πρόεδρος του ΟΠΕΚΕΠΕ, στις παρεμβάσεις των βουλευτών. Δίνει στην «Κ» τη δική του εκδοχή για τους διαλόγους.
Η συζήτηση για το Σύνταγμα, την αναθεώρηση και τις μεταρρυθμίσεις που έχει ανάγκη η χώρα μας δεν γίνεται σε πολιτικό κενό, ούτε σε συνθήκες εργαστηρίου. Δεν μπορεί να αποκοπεί από τη συγκυρία, τα εκλογικά μοτίβα της κυβέρνησης ή της αντιπολίτευσης, και την πίεση των μεγάλων γεγονότων, των Τεμπών, των υποκλοπών και του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Κατά κανόνα τα κόμματα εξουσίας χαρακτηρίζονται από εσωτερικές αντιφάσεις. Ενσωματώνουν, μεταξύ άλλων, δυνάμεις που όντως επιδιώκουν τον λειτουργικό εκσυγχρονισμό του κράτους, καθώς και άλλες που αναπαράγουν παλαιοκομματικές πρακτικές.
Αυτή η χώρα πρέπει κάποια στιγμή να βρει την ισορροπία ανάμεσα στο παλιό και στο νέο, την ανάπτυξη που βασίζεται σε μεταρρυθμίσεις και στο –θεσμικό ή μη– νταραβέρι, την πολιτική που θυμίζει πρακτικές πολιτικών φυλάρχων και την πολιτική που σέβεται κανόνες και θεσμούς.
«Μετεβλήθη εντός μου και ο ρυθμός του κόσμου» κατά Βιζυηνό. Μπορεί να ακούγεται λίγο υπερβολικό, όμως σας ζητώ να με πιστέψετε. Κάπως έτσι αισθάνομαι με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Είναι κομμάτι προσβλητική η φιλολογία περί των «διαχρονικών παθογενειών του κράτους». Προσβλητική, με αναφορά όσα ζήσαμε, όσα υποστήκαμε, όσα υποφέραμε, διότι δεν έχει περάσει ούτε μία δεκαετία από τότε που βγήκαμε από τα μνημόνια.