ΟΠΕΚΕΠΕ

Ας είμαστε ειλικρινείς. Πόσοι από εμάς πέσαμε από τα σύννεφα με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ; Ακόμη και όσοι δεν γνωρίζαμε την ύπαρξή του, όπως εγώ, δεν είπαμε «για δες, βρε παιδί μου, τι γίνεται στον κόσμο». Προστέθηκε κι αυτό στην κοινοτοπία της διαφθοράς η οποία έχει δημιουργήσει κάποιου είδους κοινωνική ανοσία.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είδαμε τον κ. Λευτέρη Αυγενάκη να βγάζει ένα μασούρι πεντακοσάρικα και να αρχίζει να μετράει στα καφενεία της Κρήτης «φτου! Ενα, δύο, τρία…». Ούτε πήρε το μάτι μας τον κ. Μάκη Βορίδη να δίνει κάτω από το τραπέζι σακούλες με μετρητά στον «Φραπέ» και στον «Χασάπη».

Τέτοιες μέρες, πολλοί θέτουν με μια δόση ειρωνείας το γνωστό ερώτημα: Πώς είναι δυνατόν κάποιοι να υποστηρίζουν ότι υπάρχει κόσμος που περνάει δύσκολα οικονομικά όταν στις εξόδους της Αθήνας υπάρχουν τεράστιες ουρές αυτοκινήτων, τα νησιά βουλιάζουν, δεν βρίσκεις εισιτήριο ούτε για δείγμα στα πλοία της γραμμής και για να φας το βράδυ […]

Τι γίνεται σε μια ευρωπαϊκή χώρα όταν υπάρχουν ενδείξεις ότι τελέστηκε κάποιο σοβαρό αδίκημα; Ενεργοποιείται η ανακριτική διαδικασία για να διακριβωθεί αν πράγματι τελέστηκε και, σε περίπτωση που επιβεβαιωθεί, ακολουθεί ο καταλογισμός ευθυνών και η επιβολή των προβλεπόμενων ποινών. Αυτά γίνονται σε ένα κράτος δικαίου.

Θα μπορούσε να αποτελεί και τον ορισμό της λέξης «σκάνδαλο»: ευρωπαϊκές επιδοτήσεις εκατομμυρίων ευρώ καταβλήθηκαν σε μη δικαιούχους μέσω εικονικών μισθώσεων βοσκοτόπων, με συστηματική εμπλοκή υπηρεσιακών παραγόντων, πολιτικών προϊσταμένων, βουλευτών, τοπικών αξιωματούχων και ιδιωτών.