ΟΠΕΚΕΠΕ

Θεμέλιο της δημοκρατίας θεωρείται η λογοδοσία: οι πολίτες μπορούν να τιμωρούν τις κυβερνήσεις για τις πράξεις τους. Τι συμβαίνει όμως όταν αυτή η αρχή έρχεται σε σύγκρουση με μια άλλη, αυτή του κράτους δικαίου; Τι γίνεται όταν οι πολίτες ανταμείβουν κυβερνήσεις, όχι παρά τη θεσμική παρεκτροπή, αλλά εξαιτίας της;

Περισσότερο με χιλιοειπωμένη καταδίκη, με ηττοπαθή παραδοχή, παρά με δηκτική αφυπνιστική κριτική μοιάζει ο ακραίος ισχυρισμός ότι όλοι οι δημόσιοι φορείς και οργανισμοί είναι εκδοχές του ΟΠΕΚΕΠΕ και δεν μπορούν να είναι κάτι άλλο. Οτι είναι ανίατη η, ως φαίνεται επιποθούμενη, αρρώστια τους, η ευρέως ριζωμένη διαφθορά.

Οσοι περίμεναν ότι το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ θα έδινε τη χαριστική βολή στη Ν.Δ. δεν είχαν εκτιμήσει σωστά τη διαχρονικότητα και τη συστημικότητα του φαινομένου, την οποία η κοινωνική πλειοψηφία την ξέρει ή τη διαισθάνεται.

Τα ελεγχόμενα πρόσωπα των οποίων οι αιτήσεις απορρίπτονταν αρχικά ή ακόμα έπρεπε να επιστρέψουν χρήματα που είχαν παράτυπα εισπράξει, περίμεναν πρώτα να αλλάξει η διοίκηση του ΟΠΕΚΕΠΕ και στη συνέχεια δινόταν εκ νέου εντολή ελέγχου η οποία εντέλει τους δικαίωνε. Αυτό είναι ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον απόσπασμα από την κατάθεση του Πάνου Θεοδωρόπουλου, ο οποίος διετέλεσε […]