ΟΠΕΚΕΠΕ

Το ζητούμενο για το ελληνικό πολιτικό σύστημα στο σύνολό του είναι να τολμήσει την απεξάρτησή του από κάθε είδους «Φραπέδες». Οι άνθρωποι αυτοί ελέγχουν διαχρονικά τις γέφυρες της συναλλαγής σε διάφορους τομείς και φημίζονται για τη χρησιμότητά τους, ως πελατειακοί ιμάντες, στο κόμμα, στους βουλευτές, στους υπουργούς.

Το 2025 στον κόσμο άλλαξαν όλα. Αλλά στην Ελλάδα δεν άλλαξε τίποτα. Στον κόσμο, η Δύση εξαρθρώνεται από την ανοικονόμητη δύναμη του τραμπισμού. Στην Ελλάδα είμαστε ακόμη στις ευρωεκλογές του 2024.

«Είναι βαθιές οι παθογένειες του κράτους», λέει ο πρωθυπουργός και έχει απόλυτο δίκιο. Ισως να ξεκινούν από την τουρκοκρατία, αυτήν που τόσα και τόσα προβλήματα δικαιολόγησε στη σύγχρονη Νεοελληνική Ιστορία. Μπήκε στο αίμα μας –ή με φροϋδικούς όρους στο υποσυνείδητό μας– η μπαγαποντιά.

Τα όσα έζησαν στα μπλόκα των εθνικών οδών οι πολίτες που έφυγαν τις γιορτές για να πάνε στην επαρχία δεν έχουν προηγούμενο. Και αποτελούν ντροπή για μια ευρωπαϊκή χώρα. Οχι μόνο γιατί οι νόμοι πρέπει να τηρούνται από όλους, και αυτό δεν ίσχυσε για τους αγρότες.

Στη δύση του 2025 η πολιτική αγορά στην Ελλάδα βρίσκεται σε φάση αναδιάταξης. Τα κόμματα που κατέχουν αξιώματα, όπως η κυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση, υποχωρούν ή διατηρούν δυνάμεις αντιστοίχως, ενώ κόμματα λαϊκιστικά, αντισυστημικά, όπως η Πλεύση Ελευθερίας και η Ελληνική Λύση, εμφανίζονται ενισχυμένα.