ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ

Η επιλογή του 62% δεν ήταν μόνο έκφραση δυσαρέσκειας. Ήταν και η πίστη ότι υπήρχε η δυνατότητα μιας ριζικής αλλαγής. Η προσδοκία αυτή δεν διαψεύστηκε αμέσως.

Έλλειψη επαγγελματισμού, διγλωσσία, απαξίωση της χώρας στα μάτια της ευρωπαϊκής και της διεθνούς κοινής γνώμης, απελπισία όσων ήθελαν να μας βοηθήσουν: Όσα είχα το θλιβερό προνόμιο να ζήσω από πρώτο χέρι.

Εκείνο το εξάμηνο δεν αποδείχθηκε τελικώς σημείο καμπής για την κοινωνία συνολικά. Υπήρξε ελάχιστος σοβαρός δημόσιος διάλογος για τα ζητήματα που τέθηκαν. Γιατί;

Πολίτες αφηγούνται προσωπικά βιώματα, μνήμες και ευτράπελα από την πιο κρίσιμη και οριακή στιγμή της μεταπολιτευτικής Ελλάδας. Πώς απολογίζουν τα γεγονότα μια δεκαετία μετά.

Συνεχίζονται οι εσωκομματικοί τριγμοί μετά τη δήλωση του πρώην υπ. Οικονομικών ότι υπήρχε άλλος δρόμος πέρα από το πρώτο μνημόνιο.

Η κοινή δήλωση Παπακωνσταντίνου – Σαχινίδη, οι αιχμές Γερουλάνου και η κατευναστική παρέμβαση Διαμαντοπούλου. Το χρονικό των αντεγκλήσεων μετά την τοποθέτηση Χριστοδουλάκη για το πρώτο Μνημόνιο

«Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δρέπει τους καρπούς της σποράς του Αλέξη Τσίπρα», αναφέρει, μεταξύ άλλων, σε συνέντευξή του στην Deutsche Welle ο πρώην πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.