Ν.Δ.

Μιμούμενος την οπαδική συγκρουσιακότητα και τη σκηνοθετημένη αυθεντικότητα, ο δημόσιος λόγος του είχε, ανέκαθεν, ροπή στον κυνισμό και στην πρόκληση. Οι απόψεις του υπουργού Αδώνιδος Γεωργιάδη μπορεί να μην είναι οι πλέον βαθυστόχαστες, είναι, όμως, ιδιαιτέρως αποκαλυπτικές – αναδεικνύουν αυτό που οι ομότεχνοί του αποκρύπτουν.

Η Πυθία μάς είπε τι να κάνουμε όσο πιο έγκαιρα γινόταν: Να κοιτάμε εκεί που θέλουμε να πάμε, για να μην πάμε εκεί που κοιτάμε. Συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.

Αυτό το σκάνδαλο δεν σκανδάλιζε. Ετσι πίστεψαν στο Μαξίμου. Είχαν πάρει στα χέρια τους τις πρώτες μετρήσεις μετά την αποκάλυψη της δικογραφίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Η Ν.Δ. δεν φαινόταν να πλήττεται από τους διαλόγους των εγκάθετων γραφειοκρατών με τους γαλάζιους «ποιμένες» της Κρήτης.

Για να μην τα βλέπουμε όλα μαύρα και διχαστικά, πρέπει να σημειώσουμε μια στιγμή συναίνεσης μεταξύ των πολιτικών αρχηγών στη Βουλή. Αφορά το «επικοινωνιακό χάρισμα» του Ανδρέα Παπανδρέου, που –όπως σημείωσε ο κ. Κυριάκος Μητσοτάκης– δεν έχει ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης. Συμφώνησε ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.

Δεν θα πρέπει να ήταν πολλοί όσοι παρακολούθησαν τη διήμερη συζήτηση στη Βουλή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.

Ας δούμε πώς διαμορφώνεται το πολιτικό τοπίο. Στις περισσότερες δημοσκοπήσεις η Ν.Δ. εμφανίζει στοιχεία φθοράς, ενώ στην εκτίμηση ψήφου κινείται γύρω στο 30%. Ενα ποσοστό πολιτικής αντοχής, όχι όμως κυριαρχίας.

Ηταν η εποχή που οι παραφυάδες των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κυνηγούσαν ακόμη τον Ανδρέα Γεωργίου –τον επικεφαλής της Στατιστικής Υπηρεσίας– επειδή τάχα είχε διογκώσει το έλλειμμα.