Το μεγάλο ρίσκο της παράλυσης του κράτους
Οι Δημοκρατικοί ακολούθησαν την οδό της αντίστασης στον Τραμπ. Μπορεί να στρέψει εναντίον τους (και) την αναστολή χρηματοδότησης των υπηρεσιών; Ηδη το επιχειρεί.
Οι Δημοκρατικοί ακολούθησαν την οδό της αντίστασης στον Τραμπ. Μπορεί να στρέψει εναντίον τους (και) την αναστολή χρηματοδότησης των υπηρεσιών; Ηδη το επιχειρεί.
Προειδοποίηση ότι οι συνέπειες της δημοσιονομικής παράλυσης στις ΗΠΑ θα γίνονται προοδευτικά ολοένα πιο οδυνηρές.
Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών σημείωσε ότι «υπάρχει ρεαλιστική πιθανότητα να απελευθερωθούν σύντομα οι όμηροι, να μπορέσουμε να επιτύχουμε κατάπαυση του πυρός και να υπάρξει ανθρωπιστική βοήθεια στη Γάζα».
Ο Ντόναλντ Τραμπ εκτιμά πως οι όμηροι «θα αρχίσουν να απελευθερώνονται πολύ σύντομα» και πως οι διαπραγματεύσεις «πηγαίνουν πολύ καλά». Το σχέδιο του Ισραήλ και η αλλαγή στάσης της Χαμάς λόγω των εξωτερικών πιέσεων.
Εάν εστάλη κάποιο μήνυμα από την άτυπη συνάντηση των είκοσι επτά ηγετών της Ε.Ε. στην Κοπεγχάγη, την Τετάρτη, είναι ότι απέχουμε μακράν από την επίτευξη του διακεκηρυγμένου στόχου δημιουργίας «μιας αυτονόμου ευρωπαϊκής αμύνης», που υποτίθεται πως θα καλύψει το κενό στην περίπτωση αποχωρήσεως των ΗΠΑ από το ΝΑΤΟ.
Ο Τραμπ μίλησε για το τηλεφώνημα με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ, λέγοντας ότι είπε στον Νετανιάχου πως αυτή ήταν «η ευκαιρία σου για νίκη».
Οταν ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ διακηρύττει ότι θέλει τη Γροιλανδία ή ότι θα απολύει τους χοντρούς στρατηγούς, φαίνεται παρωχημένη μια ανάλυση της εκλογικής συμπεριφοράς με βάση το θεώρημα του μέσου ψηφοφόρου (median voter theorem, D. Black) που βλέπει το πολιτικό φάσμα σαν μια ευθεία γραμμή με το Κέντρο ανάμεσα στα δύο άκρα.
Αμερικανοί, Αιγύπτιοι και Καταριανοί μεσολαβητές θα βρεθούν αντιμέτωποι με πληθώρα εμποδίων που ενδέχεται να καθυστερήσουν ή να υπονομεύσουν τις πιθανότητες για μια γρήγορη κατάπαυση του πυρός. Οι επιφυλάξεις της Χαμάς, η προειδοποίηση Τραμπ και το μήνυμα του Ισραήλ για «αμυντικές επιχειρήσεις» στη Γάζα.
Η εμπειρία και οι γνώσεις του δεν αμφισβητούνται. Τι σηματοδοτεί όμως η σχέση του πρώην πρωθυπουργού της Βρετανίας με τον Τζάρεντ Κούσνερ και τους σπόνσορες του ινστιτούτου του;