Οταν το Νομπέλ γίνεται πεσκέσι…
«Χαίρομαι που το κέρδισα, αλλά θα μπορούσα να ζήσω και χωρίς αυτό». Η φράση αποδίδεται στον σπουδαίο Αμερικανό συγγραφέα Σολ Μπέλοου όταν έμαθε ότι κέρδισε το Νoμπέλ Λογοτεχνίας το 1976.
«Χαίρομαι που το κέρδισα, αλλά θα μπορούσα να ζήσω και χωρίς αυτό». Η φράση αποδίδεται στον σπουδαίο Αμερικανό συγγραφέα Σολ Μπέλοου όταν έμαθε ότι κέρδισε το Νoμπέλ Λογοτεχνίας το 1976.
Η περίπτωση της Γροιλανδίας μάς απέδειξε ότι ο Ντόναλντ Τραμπ ένα πράγμα φοβάται μόνο πραγματικά. Ούτε τις δημοσκοπήσεις, ούτε το Κογκρέσο, ούτε κάποιον άλλο θεσμό. Μόνο τις αγορές.
Η στρουθοκάμηλος είναι παρεξηγημένη. Είναι μύθος ότι χώνει, αφελώς και ματαίως, το κεφάλι της στην άμμο. Οταν κινδυνεύει, ξαπλώνει. Οριζοντιώνει τον μακρύ της λαιμό στο χώμα για να μην τη βλέπουν από μακριά οι θηρευτές της.
Ηταν μία ανεπανάληπτη παράσταση θεατρικού μονολόγου που έδωσε στο Νταβός ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Κυκλώπειος η εμφάνισή του, η εκφορά του λόγου παρέπεμπε στη συμπεριφορά του δύσμορφου ομηρικού Θερσίτη, που προκαλούσε διαρκώς και εξύβριζε τους Ελληνες όταν πολιορκούσαν την Τροία.
Εξαπάτησε τα αριστερά κόμματα η κ. Μαρία Καρυστιανού, όπως διατείνονται πολλοί; Χρησιμοποίησε όποια επικοινωνιακή δυνατότητα τους έχει απομείνει για να φτιάξει το κόμμα της; Τέλος πάντων, τι δουλειά είχαν οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να της δίνουν βήμα στις Βρυξέλλες;
Η πρόσφατη δήλωση του Τούρκου υπ. Εξωτερικών Χακάν Φιντάν ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή «μια ιστορική ευκαιρία για τη μόνιμη λύση του προβλήματος του Αιγαίου» προκάλεσε ερωτήματα στην Αθήνα.
Πριν από δύο εβδομάδες, η Bank of America έκανε την πρώτη φετινή παγκόσμια έρευνα κοινής γνώμης στον χώρο των διαχειριστών κεφαλαίων. Παρά τον συγκλονιστικό χαρακτήρα και το απρόβλεπτο των αλλαγών σε όλο τον κόσμο, οι διαχειριστές κεφαλαίων είναι περισσότερο αισιόδοξοι για το μέλλον απ’ όσο υπήρξαν τα τελευταία πέντε χρόνια.
Υπάρχει μια ξεχασμένη ταινία του 2004 με τίτλο «Layer Cake», όπου ο Ντάνιελ Κρεγκ υποδύεται έναν έμπορο κοκαΐνης ο οποίος καταφέρνει, λειτουργώντας με «πολιτισμένο» και «επιχειρηματικό» τρόπο, να επιβιώσει μέσα στον αδίστακτο κόσμο των εγκληματικών συμμοριών.
Ο Μαρκ Κάρνεϊ πήγε στο Νταβός, όχι για να υμνήσει το διεθνές σύστημα διακυβέρνησης αλλά για να αναγγείλει το τέλος μιας ψευδαίσθησης. «Βρισκόμαστε σε σχίσμα, όχι σε μετάβαση», δήλωσε.