ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Πριν από δύο εβδομάδες, είδα στον κινηματογράφο «Αστορ», σε ειδική προβολή, το «Pavements» του Αλεξ Ρος Πέρι και θυμήθηκα τους Pavement. Λέω ψέματα. Ποτέ δεν ξέχασα τους Pavement.

Μία απρόσμενη παρουσία που, πάντως, δεν αψηφούσε τον νέο ενδυματολογικό κώδικα των Καννών, έκανε την εμφάνισή της στο κόκκινο χαλί του φημισμένου κινηματογραφικού φεστιβάλ της γαλλικής Ριβιέρας. Πριν από την πρεμιέρα της ταινίας «Die, My Love» της Λιν Ράμσεϊ, με τον Ρόμπερτ Πάτινσον και την Τζένιφερ Λόρενς, δίπλα στους ηθοποιούς με τα σμόκιν εμφανίστηκε ένας […]

«Η δημιουργική τρέλα του πρωταγωνιστή συνάντησε τη φαντασία του σκηνοθέτη σε μια εποχή που η μυρωδιά της ουτοπίας υπήρχε ακόμα στον αέρα. Το “Χαίρω πολύ…” δεν έχει προδιαγραφές, δεν είναι τηλεοπτικό προϊόν, είναι καλλιτεχνικό έργο.

Το χαμένο ντοκιμαντέρ, που εντοπίστηκε από τον κινηματογραφιστή Ηλία Γιαννακάκη, αποκαταστάθηκε από την ΕΡΤ και θα προβληθεί στο Μουσείο Μπενάκη.

Από τις πασαρέλες του Fashion TV, στις ίντριγκες ανάμεσα σε Σανέλ, Λάγκερφελντ και Σεν Λοράν, αλλά και σε τηλεπαιχνίδια, ριάλιτι, ντοκιμαντέρ και τηλενουβέλες που μεταφέρουν το σύμπαν της υψηλής ραπτικής στο σαλόνι μας.

Τι οδήγησε στην έκρηξη της παραγωγής μουσικών ταινιών, σειρών και ντοκιμαντέρ, ποιοι τα παρακολουθούν και τι ζητάει κάθε γενιά.