ΝΗΣΙΑ

Επισκέπτομαι τη Σίφνο κάθε χρόνο από το 1990 και ήδη το 2003 αποκτήσαμε οικογενειακό σπίτι σ’ ένα από τα ωραία χωριά του νησιού. Θεωρώ ότι είμαι κι εγώ μέρος της τοπικής κοινωνίας και παρακολουθώ με μεγάλο ενδιαφέρον τη μεγάλη συζήτηση που έχει ανάψει στα θέματα τουρισμού και παραθεριστικής κατοικίας.

Διαβάζοντας με ενδιαφέρον τη μελέτη της Εθνικής Τράπεζας για τον ρόλο των υποδομών στην ανταγωνιστικότητα των ελληνικών νησιών, με έπιασε μελαγχολία αναλογιζόμενος κάτι ανάλογο, σίγουρα ευρύτερο, που είχε εκπονήσει το ΙΝΣΕΤΕ το 2021 για την πορεία του τουρισμού μας προς το 2030.

Με απόφασή της η Περιφερειακή Ενωση Δήμων Νοτίου Αιγαίου διεκδικεί το δικαίωμα να επιβάλλεται «εισιτήριο» στους επισκέπτες της μιας ημέρας, λόγω των μεγάλων ροών.

«Προσοχή στις μετακινήσεις σας. Ακολουθείτε τις οδηγίες των Αρχών», ανέφερε, μεταξύ άλλων, το μήνυμα. 

Τεχνητή νοημοσύνη, drones αλλά και παραδοσιακοί έλεγχοι στο πεδίο φέρνουν στο φως «κρυμμένους θησαυρούς». Οι ελεγκτές-«τουρίστες» σε Κω και Σαντορίνη, η σεσημασμένη καφετέρια στο Ηράκλειο Κρήτης, ο ξυλουργός της Πάρου και η μη κερδοσκοπική εταιρεία του τράπερ.

Η εικόνα είναι γνώριμη. Σε πολλά από τα μικρά τουριστικά νησιά μας, τους μικρούς μας «θησαυρούς», αυτά με την πολύ μικρή χωρητικότητα, «σκάει» ξαφνικά ένας «στόλος» από καΐκια ημερησίως, στην καρδιά της τουριστικής αιχμής, που μεταφέρουν εκατοντάδες τουρίστες από ένα σημαντικό γειτονικό τουριστικό προορισμό.