ΜΝΗΜΕΙΟ ΑΓΝΩΣΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ

Τι έγινε, ρε παιδιά; Ερχονται τα τανκς; Θα κατεβάσει η κυβέρνηση τον στρατό για να φυλάει το Σύνταγμα; Θα απαγορεύσει τις διαδηλώσεις; Τι συνέβη, πατριώτες; Αλώθηκε ο τόπος ο ιερός; Κατέλαβαν οι μπάχαλοι τον Αγνωστο Στρατιώτη; Κατασκήνωσε η αναρχία στο κέντρο της πρωτεύουσας; Ούτε το ένα ούτε το άλλο.

Σε μια χώρα που έχει θλιβερές μνήμες από την εμπλοκή του στρατού στα κοινά και σε μια εποχή που κάθε δημοκράτης φρίττει βλέποντας την Εθνοφρουρά στους δρόμους της κοιτίδας του φιλελευθερισμού, στο Μαξίμου είχαν μια φαεινή ιδέα, την οποία μπουμπούνισε κυριακάτικα ο πρωθυπουργός.

Κατά την αμερικανική εκδοχή της ελευθερίας της έκφρασης, όλα επιτρέπονται ακόμη και το κάψιμο της σημαίας. Δεν συμφωνώ, όπως δεν συμφωνεί –και καλά κάνει– το δίκαιο της χώρας μας. Υπάρχουν όρια ακόμη και στην πιο θεμιτή διαμαρτυρία.

Το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτου δεν είναι σκηνικό. Δεν είναι φόντο για πολιτικές δηλώσεις και μικροπολιτική, ούτε χώρος για επικοινωνιακές φιέστες και ψευδοπατριωτικές εξάρσεις. Είναι ο ιερότερος τόπος της Δημοκρατίας, το σημείο όπου το έθνος στέκεται απέναντι στους νεκρούς του, και αυτό από μόνο του επιβάλλει σιωπή, σεμνότητα και κυρίως σεβασμό. Η εικόνα πολιτικών και […]