ΜΗΤΡΟΤΗΤΑ

Εχουν περάσει επτά χρόνια περίπου. Ημουν ξαπλωμένη στην κλινική, περιμένοντας να με πάρουν για ωοληψία, μια μικρή χειρουργική διαδικασία που αποτελεί κομβικό στάδιο της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Ωστόσο, η ώρα περνούσε και οι γιατροί καθυστερούσαν. Μια νοσηλεύτρια μπαινόβγαινε στον θάλαμο προσπαθώντας να μας καθησυχάσει.

Προβλήθηκε προ ημερών στην τηλεόραση και ήδη έχει κάνει τον γύρο του ∆ιαδικτύου: μια νέα γυναίκα, δεν θα τη χαρακτήριζα εύκολα μητέρα, κρατάει στην αγκαλιά της ένα παιδάκι μικρότερο των πέντε ετών και καπνίζει μαζί του, εναλλάξ, το ηλεκτρονικό της τσιγάρο, ενώ βαδίζει αγέρωχα στον κλειστό χώρο του σταθμού του μετρό στο Μοναστηράκι.

Προβλήθηκε φέτος το καλοκαίρι η τελευταία ταινία των αδελφών Νταρντέν «Νεαρές μητέρες» (2025), αλλά δεν συγκίνησε το ελληνικό κοινό. Τι κρίμα!

Μη ρωτάτε πώς, μη ρωτάτε γιατί, αλλά είδα ξανά τις προάλλες το «Ε.Τ. ο Εξωγήινος» (1982) του Σπίλμπεργκ. Θέλαμε να δείξουμε στον μικρό μια σκηνή της ταινίας και μας παρέσυρε με την τρυφερότητα και το χιούμορ της.

Πριν από μισό αιώνα, μια ομάδα πολιτικών, συνδικαλιστών και ερευνητών στη Σουηδία είχαν μια πρωτότυπη ιδέα: Γιατί να μη δοθεί το δικαίωμα και στους άνδρες να παίρνουν άδεια από τη δουλειά τους όταν γεννιέται το παιδί τους; Αφενός θα μοιράζονται καλύτερα τις ευθύνες με τη σύντροφό τους και αφετέρου θα δένονται με το μωρό.