ΜΕΤΑΠΟΛΙΤΕΥΣΗ

Ο πολιτικός (υπό την ευρεία έννοια) ακτιβισμός όσων εμπλέκονται με το τραγούδι είναι τυπικό φαινόμενο της Μεταπολίτευσης και απότοκο της ιδιαίτερης κουλτούρας της. Στήνεται ουσιαστικά από τον Μίκη Θεοδωράκη στις αρχές του εξήντα, όταν η καλλιτεχνική δημιουργία μετατρέπεται σε πολιτική πράξη. Πριν από τον Μίκη είναι δύσκολο να εντοπιστούν στην Ελλάδα δείγματα μιας κάποιας στράτευσης […]

Οσο και να θέλεις να ξεχάσεις, ο νους παίζει περίεργα παιχνίδια. Σου θυμίζει τι ειπώθηκε και από ποιους τις κρίσιμες μέρες του Ιουλίου 1974, όταν τα πάντα ήταν ρευστά και ο πόλεμος ένα σοβαρό ενδεχόμενο. Σήμερα που γνωρίζουμε πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα, έχουμε την άνεση να ερμηνεύσουμε πολιτικές και να δούμε το υπόβαθρό τους.

Ποιος από εμάς φαντάστηκε ότι μπορεί να δει με τα μάτια του τον ελληνικό στρατό να μάχεται στους Βαλκανικούς πολέμους; Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι υπάρχουν κάπου τέτοιες ζωντανές εικόνες και μπορεί να τις κοιτάξει;

Η απάντηση είναι μάλλον αρνητική. Αν δεχθούμε πως τα μνημόνια αποτέλεσαν μια ιστορική τομή, υπό την έννοια ότι διέκοψαν μια αδιατάρακτη πορεία από το 1974, οι συνέπειες αυτής της ιστορικής τομής δεν έχουν αρθεί ακόμη. Επιβιώνουν και εμφανίζονται ευκαιρίας δοθείσης.