ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ

Μας ανησυχεί το δημογραφικό και καλά κάνει και μας ανησυχεί. Ο πληθυσμός της Ευρώπης μειώνεται, ο πληθυσμός της χώρας μειώνεται. Οι θάνατοι είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις.

Ενα αχανές πάρκινγκ με φοίνικες στο βάθος. Καλιφορνέζικη λιακάδα, μεσημέρι. Οι εργάτες χαϊδεύουν με τα πανάκια τους τις λαμαρίνες των αυτοκινήτων, που μόλις έχουν βγει από το πλυντήριο. Εκείνη τη στιγμή εισβάλλουν στο πλάνο οι πάνοπλοι μασκοφόροι. Κάποιοι «σκουπιστές» τρέχουν αλλόφρονες. Αλλοι μένουν κοκαλωμένοι από τον φόβο.

Οι πρόσφατες ταραχές στο Λος Αντζελες τροφοδότησαν τις παγκόσμιες οθόνες με σκηνές αποκαλυπτικής δυστοπίας που παραπέμπουν σε εμφύλια σύρραξη: ο στρατός εναντίον των πολιτών στους δρόμους μιας φλεγόμενης πόλης, την ίδια στιγμή που ο κυβερνήτης της πολυπληθέστερης πολιτείας των ΗΠΑ συγκρούεται με τον πρόεδρο της χώρας.

Οποιος μεγάλωσε στην Ελλάδα της Μεταπολίτευσης, όπως εγώ, έχει ζήσει τις διαδηλώσεις ως συλλογική έκφραση, κοινωνικό σφυγμό, ένταση και θόρυβο. Δεν είναι βέβαια όλες οι διαδηλώσεις ίδιες.