ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΒΕΛΟΠΟΥΛΟΣ

Σύμφωνα με την κοινή αντίληψη, γράφει ο φιλόσοφος Μορίς Μερλώ-Ποντύ, βλέπουμε τα πράγματα αυτά καθαυτά, τον κόσμο όπως είναι. Αν, όμως, αναρωτηθούμε ποιοι είμαστε «εμείς» που βλέπουμε, τι σημαίνει «βλέπουμε» και τι είναι ο «κόσμος», μπαίνουμε σε έναν «λαβύρινθο δυσκολιών και αντιφάσεων».

Οταν θα γίνουν εκλογές, στην ώρα τους ή νωρίτερα, η δίκη για τα Τέμπη θα είναι σε εξέλιξη – γιατί θα διαρκέσει πολλά χρόνια. Μπορεί να υπάρχει ήδη απόφαση ειδικού δικαστηρίου για πολιτικά πρόσωπα ή να αναμένεται. Οπωσδήποτε, δεν θα έχει φύγει το φοβερό γεγονός, το αδιανόητο, από τη συλλογική σκέψη.

Ακούστηκε συχνά, όχι μόνο από σχολιαστές των ΜΜΕ και του Διαδικτύου, αλλά και από επίσημα κομματικά χείλη: «Η Ν.Δ. προμοτάρει την Κωνσταντοπούλου γιατί προτιμά να έχει αυτήν ως αντίπαλο». Ο ισχυρισμός εμπεριέχει κάποιες αστήρικτες υποθέσεις αλλά και μια αλήθεια.

Στο μέσον της δεύτερης θητείας της, η κυβέρνηση Μητσοτάκη απολαμβάνει κάτι σπανιότερο κι από την ίδια την κοινοβουλευτική πλειοψηφία: μια αντιπολίτευση ανίκανη να αντιπροτείνει, να συνθέσει ή, έστω, να ενοχλήσει.