ΚΟΣΜΟΣ

Οταν το 1967 ο Κούντερα μιλάει δημοσίως για φιλελευθεροποίηση του κομμουνιστικού καθεστώτος της Τσεχοσλοβακίας, εκδίδεται το πρώτο του βιβλίο, το μυθιστόρημα «Το αστείο». Χωρισμένο στα αγαπημένα επτά μέρη που συνήθως χωρίζει τα βιβλία του, το μυθιστόρημα παραπέμπει, πλαγίως έστω, στο πώς διαγράφηκε ο συγγραφέας από το Κόμμα στα νιάτα του. Ο ήρωάς του κάνει ένα […]

Ο Τραμπ δεν είναι ένας καμπούρης Ριχάρδος που βράζει από μίσος. Δεν είναι ένας χυδαίος 80άρης εργολάβος που κατεβάζει κόκα-κόλα με το κιλό, ξυπνάει στις 11, βλέπει Φοξ μέχρι τα ξημερώματα και δεν ξεκολλάει απ’ το βρωμο-Τουίτερ. Είναι ο συνειδητός, πειθαρχημένος και εργασιομανής δημιουργός μιας σαπουνόπερας. Ψημένος μέσα στη δεκαετία του ’80 με το «Ντάλας» και […]

Ισως με κάποια νοσταλγία για εκείνες τις φωνές της παλιάς αστικής Αθήνας, ίσως και με μια δόση πικρίας για τον κόσμο που δεν διαβάζει πλέον, σκεφτόμουν αυτές τις μέρες τον Φρέντυ Γερμανό. Είχα περάσει πρόσφατα και πάλι από την οδό Σόλωνος, στο ύψος της παλιάς «Εστίας», όπου έχει εντοιχιστεί αναμνηστική πλάκα με τη μορφή του, […]

Μια φορά κι έναν καιρό, όπως ξεκινούν τα παραμύθια, μια λευκή γάτα γεννήθηκε σε κάποιο ελληνικό χωριό. Μόνο που η ζωή της τίποτα παραμυθένιο δεν είχε. Ηταν πανομοιότυπη με των υπόλοιπων εκατομμυρίων αδέσποτων ζώων στη χώρα μας: έψαχνε τα σκουπίδια ή ζητιάνευε για φαγητό, αρρώσταινε κάθε τόσο, ήταν εκτεθειμένη στη βία των ανθρώπων αλλά και […]

Δευτερόλεπτα αφότου πεθάνει κάποιο (ημι-)δημόσιο πρόσωπο, αρχίζει ο υπερδημόσιος θρήνος.