ΚΕΡΚΥΡΑ

«Ζόρκα» λένε στην Κέρκυρα την πίτα που δεν έχει φύλλο.

Από τα πιο αρωματικά και θαυμαστά πιάτα της κερκυραϊκής κουζίνας. Η απλότητά του, τα λίγα και καλά υλικά και το ήσυχο μαγείρεμα των υλικών σε στρώσεις, χωρίς ανακατέματα, είναι μια τεχνική που θυμίζει το αντίστοιχο και εξίσου κορφιάτικο ψάρι μπιάνκο, ανάλογης μαγειρικής φιλοσοφίας.

Τηγανητά μπαρμπούνια, ξίδι, σταφίδες και δεντρολίβανο σε μια πολύ χαρακτηριστική κορφιάτικη συνταγή-τρόπος συντήρησης των ψαριών. Πολλοί βάζουν και σκόρδο, λίγη ζάχαρη και μαυροπίπερο, ενώ μπορεί επίσης να γίνει και με γοπίδια ή μαρίδες.

Ακόμα κρατάει στην Κέρκυρα το έθιμο να φτιάχνουν και να στέλνουν στα νεογέννητα ένα γλυκό.

«Κουκούτσες» ή «μόρες» τις λένε οι Κερκυραίοι τις μικρές αγκινάρες με το σκούρο χρώμα που πρωταγωνιστούν σ’ αυτό το τυπικό ανοιξιάτικο λαδερό του νησιού, παρέα με πατάτες, καρότα, κολοκυθάκια και αρακά.

Περιδιαβαίνουμε τα καντούνια της πόλης της Κέρκυρας, οργώνουμε το νησί από τον νότο ως τον βορρά, και τοποθετούμε πινέζες στα πιο νόστιμα σημεία – η κούκλα του Ιονίου έχει πολλά.

Μπήκαμε στο εργαστήριο του αρτοποιείου Κορακιανίτη, που φτιάχνει μία από τις καλύτερες φογάτσες της Κέρκυρας.