ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ

«Ψήφισε η μάνα μου Νέα ∆ημοκρατία;». Την επομένη των εκλογών του 2023, η θρυλική φράση από την ταινία του Σταύρου Τσιώλη απέκτησε νέα βαρύτητα. Το 41% έδειχνε ότι άνθρωποι που παλαιότερα δεν θα το φαντάζονταν καν είχαν ψηφίσει Δεξιά. Και αυτό γέννησε μια στερεότυπη πολιτική ερμηνεία: Η Δεξιά κέρδισε τον άνθρωπο της διπλανής πόρτας.

Κατανοώ στα κόμματα της Αριστεράς να υπάρχουν οι σφραγιδοφύλακες της ιδεολογικής καθαρότητας. Είναι κόμματα που τα συνέχει η μαρξιστική θεωρία, η οποία στο πέρασμα των χρόνων, όπως είναι φυσικό, υπέστη πολλαπλές αναγνώσεις και αναθεωρήσεις.

Πολλοί ευφραίνονται με τον ήχο της φωνής τους. Λίγοι έχουν το θάρρος όμως να ομολογήσουν την απόλαυση. Ο Αλέξης Τσίπρας το παραδέχτηκε. Ακούγοντας τον εαυτό του να διαβάζει τον πρόλογο του βιβλίου του, ένιωσε «τα ίδια –ίσως και ισχυρότερα– συναισθήματα από αυτά της πρώτης γραφής». Το ‘ζησε.

Η τέχνη του πολιτικού come back δεν είναι ούτε καινούργια ούτε αποτελεί ελληνική ιδιαιτερότητα.