ΙΣΤΟΡΙΑ

Η διοργάνωση του 1921 στο Μόντε Κάρλο αποτέλεσε την πρώτη έμπρακτη απάντηση: αν οι γυναίκες δεν είχαν θέση στους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα δημιουργούσαν τους δικούς τους.

Ο Γιάννης Κάρτλετζ, συγγραφέας του βιβλίου «Ikarians in South Australia, 1900–1945», φωτίζει μια λιγότερο γνωστή πτυχή της ελληνικής διασποράς: την παρουσία Ικαριωτών στη Νότια Αυστραλία ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα.

Η απόφασή του δεν αποτελούσε την τυπική δικαστική καταδίκη του τάγματος για αίρεση, παρά ένα διοικητικό μέτρο το οποίο ελήφθη «εκ των περιστάσεων», προκειμένου να αποκατασταθεί η ενότητα της Καθολικής Εκκλησίας.

Παρά τη φήμη για κλείσιμο εξαιτίας της εξαφάνισης τριών κρατουμένων, η απόφαση είχε ληφθεί πολύ νωρίτερα. Ο λόγος ήταν οικονομικός: ήταν πολύ ακριβές για να συνεχίσουν να λειτουργούν.

Υπήρξαν πολυάριθμες κριτικές για το βιβλίο εντός και εκτός ΗΠΑ, οι οποίες –ανεξαρτήτως του αν ήταν θετικές ή όχι– δεν έδιναν έμφαση τόσο στη λογοτεχνική του αξία αλλά στα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα του βασικού ζητήματος που διαπραγματευόταν: της δουλείας.

Μια μόνο εικόνα κατόρθωσε να συμπυκνώσει την αγωνία, την ανακούφιση και την κόπωση μιας χώρας που έβγαινε από έναν πόλεμο σχεδόν δύο δεκαετιών.