ΘΕΑΤΡΟ

Το δίκιο και το άδικο του Κρέοντα, η ελευθερία και η ευθύνη, το επάγγελμα του ηθοποιού, οι αναγνώσεις των αρχαίων έργων.

Χαρισματικός σκηνοθέτης και δάσκαλος που αναζωογόνησε το ελληνικό θέατρο.

Το Φεστιβάλ ιδρύθηκε σε ένα πλαίσιο ανασυγκρότησης και πολιτιστικού «εξευρωπαϊσμού» και υπαγόταν στον ΕΟΤ, πριν μετατραπεί σε πρεσβευτή της χώρας στο εξωτερικό.

Η δημιουργία του Φεστιβάλ ήταν μία πρωτοβουλία που υπηρετούσε πολλαπλούς στόχους.

Παραστάσεις που σημάδεψαν τα τελευταία 40 χρόνια, ερμηνείες που μάγεψαν, εμφανίσεις που σόκαραν, σκηνοθέτες που προκάλεσαν, χειροκροτήματα, αποδοκιμασίες και κέρματα, και –κοινός παρονομαστής– το γκραν φινάλε στον ιστορικό «Λεωνίδα», στο Λυγουριό.

Η γραφιστική του φεστιβάλ και τα μηνύματα που εξέπεμπε για τον πολιτισμό και τη χώρα.

Στο «Εδώ υπάρχουν δράκοι», που άνοιξε το θεατρικό πρόγραμμα στην Πειραιώς 260, βλέπουμε τις βασικές μορφές του 1917 να σφραγίζουν τη μοίρα μιας ήδη μαρτυρικής Ουκρανίας.

Το μακρινό σχετικά 2006 ανακοινώθηκε ότι αναλαμβάνει το Φεστιβάλ Αθηνών – Επιδαύρου ο Γιώργος Λούκος, Ελληνας που ζούσε και εργαζόταν στη Γαλλία, καλλιτεχνικός διευθυντής του μπαλέτου της Οπερας της Λυών.