Ερευνα: Η εφηβεία διαρκεί μέχρι τα 30
O εγκέφαλος περνάει πέντε διαφορετικές φάσεις στη διάρκεια της ζωής μας, με τις σημαντικότερες καμπές να συμβαίνουν στις ηλικίες των 9, 32, 66 και 83 ετών.
O εγκέφαλος περνάει πέντε διαφορετικές φάσεις στη διάρκεια της ζωής μας, με τις σημαντικότερες καμπές να συμβαίνουν στις ηλικίες των 9, 32, 66 και 83 ετών.
Ερευνες δείχνουν ότι περίπου ένας στους τρεις νέους εγκαταλείπει τον αθλητισμό, ακόμη και σε περιπτώσεις με προοπτικές – Τι «οδηγεί» τις τάσεις φυγής των εφήβων σήμερα; Είναι, όπως κάποιοι της καταλογίζουν, η γενιά που τα παρατάει εύκολα ή μήπως είναι η γενιά που δεν έχει καν μάθει τι σημαίνει τεμπελιά;
Η δύσκολη παιδική ηλικία σε ένα τροχόσπιτο στην Ουαλλία, οι παρουσιάσεις μετά μουσικής και οι προκλήσεις της ΑΙ.
Γονείς εφήβων μάς μιλούν για τα δικά τους σαββατόβραδα, την αγωνία για τα πρώτα ξενύχτια των παιδιών τους, την αναμονή πάνω από το τηλέφωνο, τα όρια των απαγορεύσεων, τον φόβο του αλκοόλ και της κακής παρέας, το πώς καταλήγουν να γίνονται συγχρόνως ντετέκτιβ, ταξιτζήδες και ψυχολόγοι.
Το φαινόμενο και η αντιμετώπισή του θα αναδειχθούν σε σεμινάρια που διοργανώνει η Ελληνική Ψυχαναλυτική Εταιρεία.
Το φαγητό περιορίζεται. Ο κόσμος ολόκληρος περιστρέφεται γύρω από τα κιλά και την εικόνα. Τα δόντια χαλάνε, τα μαλλιά πέφτουν, έπειτα έρχονται πονοκέφαλοι, αμνησία, ζαλάδες, τριχόπτωση και τέλος οργανική ανεπάρκεια. Οταν ένα κορίτσι σταματάει να τρώει, φταίει άραγε και η μαμά; Και πώς μπορεί η οικογένεια να διαχειριστεί την κρίση; Η «Κ» συνομίλησε με ειδικούς, μαμάδες και κόρες για να καταγράψει ένα οικογενειακό ημερολόγιο γύρω από τις διατροφικές διαταραχές που […]
Η γενιά Ζ θέλει να βλέπει σειρές με φίλους, αλλά όχι σεξ.
Ο δημιουργός της θεατρικής ομάδας Μικρός Βορράς, Τάσος Ράτζος, σε μια συζήτηση για την εφηβική σκηνή, την εκπαιδευτική λειτουργία και τις ανάγκες ενός κοινού με συνεχή απόσπαση προσοχής από τον ψηφιακό κόσμο.
Ο ομότιμος καθηγητής Κοινωνικής Ψυχιατρικής Στέλιος Στυλιανίδης μιλάει στην «Κ» για την ουσιαστική απουσία δημόσιας φροντίδας ψυχικής υγείας, την έλλειψη συντονισμού και στελέχωσης, αλλά και για την υπερπροσφορά υπηρεσιών από ανθρώπους χωρίς επαρκή επιστημονική τεκμηρίωση.