ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Είμαι κι εγώ «ευρωγκρινιάρης». Ο «ευρωγκρινιάρης» διαφέρει από τον «ευρωσκεπτικιστή» ή τον «αντιευρωπαϊστή». Τα δύο τελευταία είδη της ευρωπανίδας είτε αμφισβητούν την ίδια την Ευρωπαϊκή Ενωση και επιθυμούν τη διάλυσή της και την επιστροφή στα παλιά καλά έθνη-κράτη.

Η στρουθοκάμηλος είναι παρεξηγημένη. Είναι μύθος ότι χώνει, αφελώς και ματαίως, το κεφάλι της στην άμμο. Οταν κινδυνεύει, ξαπλώνει. Οριζοντιώνει τον μακρύ της λαιμό στο χώμα για να μην τη βλέπουν από μακριά οι θηρευτές της.

Ηταν μία ανεπανάληπτη παράσταση θεατρικού μονολόγου που έδωσε στο Νταβός ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Κυκλώπειος η εμφάνισή του, η εκφορά του λόγου παρέπεμπε στη συμπεριφορά του δύσμορφου ομηρικού Θερσίτη, που προκαλούσε διαρκώς και εξύβριζε τους Ελληνες όταν πολιορκούσαν την Τροία.

Η πρόσφατη δήλωση του Τούρκου υπ. Εξωτερικών Χακάν Φιντάν ότι υπάρχει αυτή τη στιγμή «μια ιστορική ευκαιρία για τη μόνιμη λύση του προβλήματος του Αιγαίου» προκάλεσε ερωτήματα στην Αθήνα.

Ο Μαρκ Κάρνεϊ πήγε στο Νταβός, όχι για να υμνήσει το διεθνές σύστημα διακυβέρνησης αλλά για να αναγγείλει το τέλος μιας ψευδαίσθησης. «Βρισκόμαστε σε σχίσμα, όχι σε μετάβαση», δήλωσε.

Η περιφρόνηση του Τραμπ προς την Ευρώπη και τους ηγέτες της φάνηκε από την πρώτη στιγμή της δεύτερης προεδρίας του, όταν δεν τους προσκάλεσε στην ορκωμοσία του, στέλνοντας μήνυμα ψυχρότητας και ρήξης.

Αν υπάρχει μια θεωρία στις διεθνείς σχέσεις που αντιμετωπίζεται περισσότερο ως αξίωμα παρά ως υπόθεση προς διαρκή έλεγχο, αυτή είναι η θεωρία της «δημοκρατικής ειρήνης»: η διαπίστωση ότι δύο δημοκρατίες δεν έχουν ποτέ πολεμήσει μεταξύ τους.