ΕΥΡΩΠΑΙΚΗ ΕΝΩΣΗ

Σχεδόν το μόνο πράγμα που μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα για τη συμφωνία εμπορίου Ε.Ε. – ΗΠΑ που έκλεισε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν με τον Ντόναλντ Τραμπ στη Σκωτία, το περασμένο Σαββατοκύριακο, είναι ότι αποτελεί ένα τρομερά αρνητικό αποτέλεσμα για την Ευρώπη. Είναι αλήθεια ότι δεν είναι τόσο κακή όσο θα μπορούσε να είναι. […]

Ο Νίκος Βέττας αναλύει την «ολισθηρή σταθερότητα» που επιτυγχάνεται στην παγκόσμια οικονομία μετά τη συμφωνία ΗΠΑ – Ε.Ε. για τους δασμούς.

Η Κομισιόν είχε ετοιμάσει κατάλογο αμερικανικών προϊόντων, στα οποία θα επιβάλλονταν δασμοί, αν οι δύο πλευρές δεν κατέληγαν σε συμφωνία.

Το όχι και τόσο μακρινό 2019 οι διεθνείς εμπορικές σχέσεις βίωναν μια light παρόμοια κατάσταση των σημερινών εξελίξεων. Ηταν η πρώτη θητεία του προέδρου Τραμπ και η πρώτη προσπάθεια να εφαρμόσει το διαχρονικό, όπως φαίνεται, όνειρό του για μια επιθετική δασμολογική πολιτική.

Ο στόχος του δραστικού περιορισμού της χρήσης μετρητών θα είναι εξαιρετικά δύσκολο να υλοποιηθεί σε μια χώρα όπου οι πολίτες δεν εμπιστεύονται τις τράπεζες και η παραοικονομία κυριαρχεί.

Η Ε.Ε. απέφυγε τη ρήξη με τον Τραμπ για τους δασμούς. Το κόστος, όμως, δεν είναι μόνο οικονομικό.

Τι σηματοδοτεί η εμπορική συμφωνία για τους κλάδους του αυτοκινήτου, της τεχνολογίας, της βιομηχανίας αεροσκαφών, της ενέργειας και των ψηφιακών υπηρεσιών.

Αποκτά πικρή γεύση μέσα από αλμυρές συμφωνίες, στο εμπόριο και την άμυνα , πάνω στη βάση μιας συναλλακτικής προσέγγισης που δεν διαλύει την αβεβαιότητα.