ΕΛΛΑΔΑ

Η σεισμική δόνηση είχε εστιακό βάθος 11 χιλιομέτρων.

Πολλοί αστέρες μαζεμένοι. Λίγες ημέρες μετά τη Γιούτζα Ουάνγκ, την ίδια ώρα που η λάμψη του Κουρεντζή έστελνε χιλιάδες στην Επίδαυρο να ακούσουν Μάλερ, ο Ντανιίλ Τριφόνοφ, ένας ακόμα σπουδαίος πιανίστας, παρουσίαζε στο Ηρώδειο ένα ιδιαίτερο πρόγραμμα […]

Τρίτο κείμενο σήμερα (προηγήθηκαν ο Ελβις και η Μέριλιν, η Λόρεν και η Μάνσφιλντ) μιας πιο ανάλαφρης, πιο καλοκαιρινής «τριλογίας», πριν οι «Αναμοχλεύσεις» κάνουν κι αυτές τις μικρές τους διακοπές. Κινηματογραφικό, λοιπόν, και σήμερα το θέμα, αλλά αμιγώς ελληνικό αυτήν τη φορά.

Η οικογένεια είναι σωτήρια παγίδα. Αναγκαίος θεσμός στήριξης, πλαίσιο ωρίμανσης και κοινωνικοποίησης που ενσταλάζει τη σύμπνοια, μπολιάζοντας όμως το άτομο και με γενναίες δόσεις ύπουλης αντιπαλότητας. «Οπως τότε μωρό που τον είχε ρίξει από τη σκάλα. Φαίνεται πως η εποχή της αθωότητας κυοφορεί ήδη το σπέρμα του φόνου» (σ. 56)

Ο ιερέας Γέρζι Ποπιελούσκο, σκληρός επικριτής του δικτατορικού καθεστώτος της Πολωνίας, δολοφονήθηκε από άνδρες της Ασφάλειας.

Με εμφυτεύματα από τρισδιάστατους εκτυπωτές αποκαθιστούν την όψη των τραυματιών του πολέμου.

Ανατέμνοντας τα αίτια συρρίκνωσης της Αριστεράς.