ΕΛΛΑΔΑ

Ο ελληνισμός έχει πληρώσει διαχρονικά πολύ ακριβά τις παρεξηγήσεις, τις έριδες και την ασυνεννοησία μεταξύ της Αθήνας και της Λευκωσίας. Πρόκειται, δυστυχώς, για ένα φαινόμενο που έχει σφραγίσει με μελανά χρώματα την πορεία του έθνους τα τελευταία εβδομήντα πέντε χρόνια. Η επανάληψή του στο παρόν πρέπει να αποφευχθεί πάση θυσία.

Ενας ιδιαιτέρως κυνικός φίλος ισχυρίζεται πως η Εκκλησία, κάθε Εκκλησία, είναι κάτι σαν τη μεγαλύτερη και παλαιότερη πολυεθνική στον κόσμο. Είναι όντως εντυπωσιακό το πώς οι μεγάλες Εκκλησίες αντέχουν στο πέρασμα των αιώνων, έχουν «παραρτήματα» παντού στον πλανήτη, ξεπερνούν λιμούς, πολέμους και καταποντισμούς.

Κατά το Λεξικό Δημητράκου, «μισαλλόδοξος» είναι αυτός που μισεί τις θρησκευτικές πεποιθήσεις του άλλου. Απ’ αυτήν την άποψη η μισαλλοδοξία είναι ιστορικό φαινόμενο, που εμφανίζεται μαζί με την επικράτηση των μονοθεϊσμών. Στην πολυθεϊστική αρχαιότητα δεν υπήρχαν θρησκευτικοί πόλεμοι όπως αυτοί που διαμόρφωσαν τον σύγχρονο κόσμο.

Ποιος ήταν ο θύτης; Ακόμη κι αν συλληφθεί, δεν θα μπορούμε ακριβώς να σταθμίσουμε τα κίνητρά του. Σχεδόν πάντα σε αυτή την κατηγορία των αυτόκλητων «τιμωρών» η ψυχιατρική προηγείται οποιασδήποτε πολιτικής αποτίμησης. Ποιο ήταν το θύμα;

Η κρίση που μαστίζει τη Γαλλία σήμερα είναι πολιτική πρωτίστως, δίχως ωστόσο να παραγνωρίζεται η οικονομική διάστασή της. Το 2024 το δημόσιο χρέος της Γαλλίας έναντι του ΑΕΠ ξεπέρασε το 113%. Αλλά της Ιταλίας ήταν μεγαλύτερο, αφού κυμάνθηκε ελαφρώς πάνω από το 135%.