ΕΛΛΑΔΑ

Οι πρόσφατες ταραχές στο Λος Αντζελες τροφοδότησαν τις παγκόσμιες οθόνες με σκηνές αποκαλυπτικής δυστοπίας που παραπέμπουν σε εμφύλια σύρραξη: ο στρατός εναντίον των πολιτών στους δρόμους μιας φλεγόμενης πόλης, την ίδια στιγμή που ο κυβερνήτης της πολυπληθέστερης πολιτείας των ΗΠΑ συγκρούεται με τον πρόεδρο της χώρας.

ΝΑΙ, ΚΑΤΙ το επείγον, το έκτακτο συντρέχει σήμερα στη στήλη. Θα αρχίσουμε με τα δύο σημαντικότερα, για μένα τουλάχιστον, απ’ όσα συνωστίζονται στο σημειωματάριο με «θέματα Υποβολείου» που κρατώ όλο το πρώτο τέταρτο –κιόλας!– του αιώνα: ΜΑΝΟΣ Χατζιδάκις.

Χθες, 14 Ιουνίου, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε ραντεβού με την Ιστορία, επιθεωρώντας στρατιωτική παρέλαση στο κέντρο της Ουάσιγκτον την ημέρα των γενεθλίων του.

Μια κεντρική τάση των τελευταίων εξελίξεων είναι ότι, σε πολλαπλά επίπεδα, η αδυναμία των οικονομιών συνεπάγεται μεγαλύτερο κόστος από ό,τι προηγουμένως. Αρχικά, αυτό καταγράφεται σε επίπεδο διεθνών σχέσεων και γεωπολιτικών ισορροπιών.

H Μνήμη είναι «το σεργιάνι μας στον κόσμο». «Τα δέκα μέτρα γης» της διαδρομής μας. Τουτέστιν, όχι και πολλά. «Οσο πιάνει ένα σπίτι και ο τοίχος μιας αυλής». Και τα δέκα μέτρα της διαδρομής μας κανείς δεν πρόκειται να μας τα πάρει – είναι καταδικά μας.

Είχε συναίσθηση της πραγματικότητας, τον νέο ΚΟΚ, το μικρό πλάτος του δρόμου σε ημιαστική περιοχή, τη σήμανση (50 χλμ./ώρα), μονάχα που δεν τα λογάριαζε. Ετρεχε με 80. Και αίφνης τον είδε κολλημένο πίσω του να χειρονομεί, σαν να του έλεγε «πας σαν χελώνα, τρέξε!». Του κόρναρε. Εκείνος δεν άνοιξε γκάζι.