Υπάρχει κάποιο μεγαλοφυές σχέδιο πίσω από την πολιτική Τραμπ ή είναι όλα προϊόν αυτοσχεδιασμού και ολίγης τρέλας; Ξέρει πού θέλει να καταλήξει ακριβώς και απλώς αυξάνει την πίεση με πρωτοφανή τρόπο για να πετύχει τη συμφωνία που θέλει;
Αν ένας συγγενής σας διέπραττε ένα έγκλημα και εσείς ήσασταν ο μόνος αυτόπτης μάρτυρας, θα λέγατε ψέματα στο δικαστήριο για να τον καλύψετε; Από την απάντηση σε αυτή την ερώτηση, μπορεί ένας κοινωνικός επιστήμονας να συμπεράνει σε τι είδους κοινωνία ανατραφήκαμε. Αν είμαστε Δυτικοί ή όχι.
Μακάρι ο καταιγισμός αναλύσεων, σχολίων και δημοσίων συζητήσεων που προκάλεσε, διεθνώς, το «Adolescence» να βοηθήσει στην πιο αποτελεσματική προσέγγιση του προβλήματος.
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ του οποίου οι αποφάσεις συγκλονίζουν το σύνολο της ανθρωπότητος, ευθύς αμέσως μετά την επανεγκατάστασή του στον Λευκό Οίκο, στις 25 Ιανουαρίου, ούτε παραλογίζεται ούτε καινοτομεί. Νέα Παγκόσμια Τάξη φιλοδοξεί να διαμορφώσει ο κ. Τραμπ, με ηγέτιδα δύναμη τις ΗΠΑ.
Η διαφθορά είναι σύμφυτη των ανθρώπινων πραγμάτων. Ακόμη και των θεϊκών, αν σκεφτούμε ότι ένας από τους δώδεκα μαθητές του Ιησού λαδώθηκε με 30 αργύρια. Υπάρχει παντού: και στο κεντρικό κράτος και στους δήμους, σε μεγάλες και μικρές επιχειρήσεις.
Θα ήταν αλαζονικό, ισχυρίζεται, να πει ότι είναι έτοιμη να κυβερνήσει. Αντ’ αυτού, λέει ότι ετοιμάζεται κάθε μέρα για εκείνη τη στιγμή, πράγμα που μάλλον της φαίνεται μετριοπαθές. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου λέει επίσης ότι «συζητάει με τον εαυτό της» το ενδεχόμενο να γίνει πρωθυπουργός.
Η δραματική σειρά «Adolescence», που προβάλλεται στο Netflix, είναι τη στιγμή αυτή, διαβάζω, η πιο επιτυχημένη σειρά παγκοσμίως. Εχει την εξής πλοκή: Ο 13άχρονος Τζέιμι –που μοιάζει τόσο αθώος– μεγαλωμένος στη συμβατική οικογένεια Μίλερ συλλαμβάνεται για το μαχαίρωμα μέχρι θανάτου συμμαθήτριάς του.
«Ουδέν νεότερον από το μέτωπο της Γάζας»; Κάθε άλλο. Πολλά τα νεότερα, κι ας τα καταπίνει η συνήθεια. Πώς συνηθίσαμε να θαλασσοπνίγονται δεκάδες μετανάστες και πρόσφυγες κάθε μήνα και να μας τρώει μία και μόνο αγωνία, μη μαγαριστούν οι υπέροχες ακτές της Μεσογείου μας από τα πτώματα, τις «σορούς» του λεκτικού εξωραϊσμού;