ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Η τέχνη είναι αναπόσπαστο κομμάτι της πολιτικής. Σε κάθε περίοδο της Ιστορίας και στην καθημερινότητά μας, βλέπουμε πως η τέχνη ευνοείται από χορηγίες σε εποχές ευμάρειας, ενώ σε δύσκολους καιρούς τρέφεται από τον πόνο, την οργή και τον φόβο, ανθεί μέσα από την ανάγκη για αντίσταση και ελπίδα.

Δύσκολα μπορεί κανείς να επιχειρηματολογήσει στα σοβαρά –αν και κάποιοι προσπαθούν– ότι δεν πρέπει να δίνεται η ευκαιρία στους χρήστες μιας δημόσιας υπηρεσίας να λένε τη γνώμη τους για την ποιότητα της εξυπηρέτησης εκεί.

Στον τόπο μας, χάρη στο πνευματικό ξεπάτωμα που προηγήθηκε του οικονομικού, έχουμε μια εν πολλοίς ερημωμένη κι ερειπωμένη χώρα με υποθηκευμένες υποδομές και δημογραφική φυλλόρροια.

Τον Φεβρουάριο του 2025 παραιτήθηκαν ο πρόεδρος και επτά από τα 15 μέλη του Εθνικού Συμβουλίου Ερευνας, Τεχνολογίας και Καινοτομίας (ΕΣΕΤΕΚ). Τρεις μήνες μετά, δεν έχουν αντικατασταθεί. Είχαν προσφέρει πολλά στο ανώτατο γνωμοδοτικό όργανο της πολιτείας για την πολιτική έρευνας, τεχνολογίας και καινοτομίας.

Σύμφωνα με την κοινή αντίληψη, γράφει ο φιλόσοφος Μορίς Μερλώ-Ποντύ, βλέπουμε τα πράγματα αυτά καθαυτά, τον κόσμο όπως είναι. Αν, όμως, αναρωτηθούμε ποιοι είμαστε «εμείς» που βλέπουμε, τι σημαίνει «βλέπουμε» και τι είναι ο «κόσμος», μπαίνουμε σε έναν «λαβύρινθο δυσκολιών και αντιφάσεων».