ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Εχουμε την τάση να χρεώνουμε πολλές από τις πολιτικές μας συνήθειες στο Σύνταγμα. Καμία συνταγματική ρύθμιση όμως δεν απαγορεύει την –πραγματική, και όχι προσχηματική– αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων ή την αξιοκρατική επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης.

Ο τίτλος είχε ιστορικό βάρος. Αλλά κάτω από το γοτθικό λογότυπο του καθεδρικού της αμερικανικής δημοσιογραφίας έλειπε ένα σλόγκαν. Μια αποφθεγματική διακήρυξη που θα όριζε την αποστολή της Washington Post στον 21ο αιώνα, υπό τον νέο της εκδότη, τον Τζεφ Μπέζος της Amazon.

Ειπώθηκαν πολλά πέρυσι, στις εκδηλώσεις για τα πενηντάχρονα του Συντάγματος.

Στην Ελλάδα είναι ευκολότερο και ταχύτερο να ψηφίσει η Βουλή μια νομοθετική ρύθμιση από το να χορηγήσει η διοίκηση άδεια σε ένα κατάστημα. Η ρύθμιση μπορεί να προστεθεί σαν μπάλωμα σε ένα άσχετο νομοσχέδιο, ακόμη και την τελευταία στιγμή, ακόμη και αφού έχει ολοκληρωθεί η δημόσια διαβούλευση του υπόλοιπου κειμένου.

Αξιότιμη κυρία Καρυστιανού, Δεν σας γνωρίζω προσωπικά, αλλά σας σκέφτομαι συχνά, όπως και τους υπόλοιπους συγγενείς της τραγωδίας των Τεμπών. Δεν είμαι, φυσικά, ο μόνος. Ολη η Ελλάδα σάς σκέφτεται. Δεν χρειάζεται να εξηγήσω γιατί – ο πόνος του γονιού που έχασε παιδί μάς ενώνει ενστικτωδώς όλους.

Θα συνεχίσουμε για όσα είπε ο υπουργός Δικαιοσύνης σχετικώς με τη διάταξη περί γονικής επιμέλειας. Οχι μόνο γιατί το σκάνδαλο είναι μεγάλο· πάντα είχαμε κακή νομοθέτηση, αλλά πρώτη φορά αντιμετωπίζουμε «Ι.Χ. νομοθέτηση». Να θυμίσουμε ότι και ο υπουργός Υγείας πέρασε ειδική διάταξη για μία (αριθμητικώς: 1) συνδικαλίστρια γιατρό, ώστε να παραμείνει μετά τη συνταξιοδότησή της […]