«Σαν να με τιμωρούν που έκανα παιδί»
Η άδεια κύησης και ανατροφής τέκνου δεν προσμετρείται στον συνολικό χρόνο προϋπηρεσίας για τη μονιμοποίηση και εξέλιξη ως μέλος ΔΕΠ, σε αντίθεση με άλλες άδειες.
chevron_left
-
play_arrow
Greca 99,4 Live High Quality Player
-
play_arrow
Greca 99,4 Live Medium Quality
-
play_arrow
Greca Έντεχνο
-
play_arrow
Greca Λαϊκό
-
play_arrow
Greca Ερωτικό
-
play_arrow
Greca Party
-
play_arrow
Greca Lounge
-
play_arrow
Greca Γλέντι
volume_up
ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ
Ακραία ή αναγκαία πολιτική;
Η Ελλάδα και κατ’ επέκτασιν η Ευρώπη βρίσκονται μπροστά σε μια κρίσιμη καμπή: το μεταναστευτικό δεν είναι πια ένα τεχνικό ή συγκυριακό ζήτημα, αλλά ένα βαθύ αξιακό δίλημμα που αγγίζει την ίδια την ταυτότητα των κοινωνιών μας.
ΑΕΙ: διεθνοποίηση ή αποψίλωση;
Αν δεν αρχίσουν να προσελκύουν φοιτητές από το εξωτερικό, τα ελληνικά πανεπιστήμια κινδυνεύουν να υποκύψουν στη δημογραφική συρρίκνωση.
Το σχολείο εδώ είναι ζωή και ελπίδα
Στη Μηλιά Μετσόβου θα απομείνουν του χρόνου μόνο δύο μαθητές. Λίγα χιλιόμετρα μακριά, στο Βοτονόσι, χάρη σε μια νέα οικογένεια, το νηπιαγωγείο επαναλειτουργεί. Ποιο από τα δύο χωριά αντανακλά τη μοίρα της ελληνικής υπαίθρου;
Κλειστά 700 σχολεία κάθε χρόνο
«Χάθηκαν» 110.000 μαθητές δημοτικού από το 2018 – Ο πανελλαδικός χάρτης με τα φετινά «λουκέτα» ανά περιφέρεια και την αύξησή τους τα τελευταία επτά χρόνια.
Η πιο μεγάλη απειλή
Tο δημογραφικό αποτελεί μία μεγάλη απειλή –ίσως τη μεγαλύτερη– για το μέλλον της χώρας. Δεν είναι όμως ένα πρόβλημα που μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με επιδόματα, όσο γενναιόδωρα κι αν είναι. Η Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης έχασε δεκάδες χιλιάδες νέους ανθρώπους, δυναμικούς και περιζήτητους για τα προσόντα τους.
Λιγότεροι σίγουρα, παραγωγικότεροι ίσως;
Μπορεί να έχει μέλλον ευημερίας μια χώρα που σύντομα θα έχει χάσει πάνω από το 10% του μόνιμου πληθυσμού της; Μπορεί να αναπτυχθεί μια οικονομία όταν ο νεότερος πληθυσμός μειώθηκε δραματικά, με μαζική αποχώρηση μετά την κρίση και με σταδιακή μόνο επιστροφή έκτοτε;
Αδεια θρανία, άδειο μέλλον
Πριν από δύο χρόνια ο δήμος στον οποίο υπάγεται το χωριό μας –σε νησί του Ανατολικού Αιγαίου– έδωσε 26.500 ευρώ για μια παιδική χαρά… μινιατούρα (ήτοι τσουλήθρα, κούνια, τραμπάλα και ένα κομμάτι χλοοτάπητα). Θα προσπαθήσω να μη φανώ καχύποπτη για το υπέρογκο κόστος και, καλή τη πίστει, θα αποδώσω την απόφαση στην επιθυμία της δημοτικής […]
Αδιαφορία για το μέλλον
Πάντα μελαγχολικός ο Αύγουστος, μεταξύ της τρέλας των μετακινήσεων και της αποδέσμευσης από την καθημερινότητα. Σε αυτό το σταθερό σημείο του χρόνου και του χώρου μνημονεύουμε αγαπημένους, βλέπουμε πόσο μεγάλωσαν τα παιδιά, οι γηραιότεροι, εμείς. Παρατηρούμε πόσο αλλάζει ο τόπος μας, πού δεν αλλάζει.
