ΔΑΣΜΟΙ

Η Ευρωπαϊκή Ενωση αναδεικνύεται ξαφνικά σε καλύτερη θέση σε σχέση με τους ανταγωνιστές της, που έχουν έδρα το Βιετνάμ ή ακόμη και την Ιαπωνία.

Δεν κλιμακώνει τη σύγκρουση, ούτε αποδέχεται μια κακή συμφωνία.

Το καλύτερο δυνατό σενάριο, η επίτευξη μιας επί της αρχής συμφωνίας έως τις 9 Ιουλίου.

Ο Ντόναλντ Τραμπ δήλωσε ότι η νέα συμφωνία με την Κίνα έχει «ολοκληρωθεί», ανακοινώνοντας την εκ των προτέρων προμήθεια σπάνιων γαιών και μαγνητών από το Πεκίνο, ενώ οι ΗΠΑ διατηρούν το 55% των δασμών.

Η απόφαση σημαίνει ότι ο Τραμπ μπορεί να συνεχίσει να επιβάλλει, προς το παρόν, τους δασμούς της «Ημέρας Απελευθέρωσης» στις εισαγωγές από τους περισσότερους εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ.

«Καλούμε όλες τις χώρες, ειδικά τις ΗΠΑ, να επιστρέψουν στη σωστή τροχιά επίλυσης των εμπορικών διαφορών μέσω διαβούλευσης σε μια βάση ισότητας, σεβασμού και αμοιβαιότητας», σημειώνουν Κινέζοι και Αφρικανοί.

Η συμφωνία πλέον μένει να εγκριθεί από τους προέδρους των δυο κρατών.

Στο πλαίσιο των εισαγωγικών μου εξετάσεων για το πανεπιστήμιο, θυμάμαι να γράφω μια εργασία για τη διαμάχη εντός του Συντηρητικού Κόμματος της Βρετανίας σχετικά με τους δασμούς στις αρχές του εικοστού αιώνα, προς το τέλος, δηλαδή, του πρώτου μεγάλου κύματος της φιλελεύθερης καπιταλιστικής παγκοσμιοποίησης.