ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η Ανατολική Μεσόγειος βιώνει σήμερα μια ταχύτατη γεωπολιτική αναδιάταξη, η οποία καθιστά επιτακτική την ανάγκη για στρατηγική επανεκκίνηση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Η Ελλάδα δεν μπορεί πλέον να περιορίζεται σε παθητικό ρόλο ή να εγκλωβίζεται σε μια αέναη ανακύκλωση των ελληνοτουρκικών διαφορών.

Τις τελευταίες ημέρες έχει ενταθεί η κριτική μερίδας της αντιπολίτευσης στην πολιτική των «ήρεμων νερών». Η κυβέρνηση πολλάκις έχει εξηγήσει, αλλά και αποδείξει με την αύξηση των εξοπλισμών, ότι δεν τρέφει αυταπάτες για τη διαφορά και τον γεωστρατηγικό ανταγωνισμό μας με την Τουρκία.

Η Μέση Ανατολή συνεχίζει να βρίσκεται σε μεγάλη γεωπολιτική αναταραχή. Από τη Λιβύη μέχρι το κεντρικό Ιράκ και από τη Συρία μέχρι την Υεμένη, μικρές ή μεγαλύτερες ένοπλες συγκρούσεις κλιμακώνονται και προκαλούν θανάτους και καταστροφές.

Το γεωπολιτικό σκηνικό είναι ασταθές και απρόβλεπτο, περισσότερο από ποτέ τα τελευταία ογδόντα χρόνια. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή και ψυχραιμία από την πλευρά της Ελλάδας, γιατί οι εκπλήξεις καραδοκούν. Οι σταθερές που ξέραμε δεν υπάρχουν. Το ανακάλυψαν, άλλωστε, αυτό χώρες με ισχυρή γεωπολιτική παρουσία, όπως το Ισραήλ.

Μίλησε σαν ειδικός. Σαν άνθρωπος των κατασκευών. «Πρέπει να πω», έλεγε χαζεύοντας το παλάτι του σεΐχη, «ότι βλέπω αυτά τα τέλεια μάρμαρα». «Είναι αυτό που λέμε “περφέτο!”». Ο Τραμπ ήταν όντως θαμπωμένος και κολακευμένος από την υποδοχή.

Δέκα χρόνια πέρασαν από τότε που ξυπνούσαμε κάθε πρωί και δεν ξέραμε πού βρισκόμαστε. Ηταν η Ελλάδα ακόμη ευρωπαϊκή χώρα ή μήπως είχε εκδιωχθεί ταπεινωτικά από την κοινότητα των εθνών της Δύσης;

Υπάρχει κάποιο μεγαλοφυές σχέδιο πίσω από την πολιτική Τραμπ ή είναι όλα προϊόν αυτοσχεδιασμού και ολίγης τρέλας; Ξέρει πού θέλει να καταλήξει ακριβώς και απλώς αυξάνει την πίεση με πρωτοφανή τρόπο για να πετύχει τη συμφωνία που θέλει;