ΒΟΥΛΗ

Το 2025 στον κόσμο άλλαξαν όλα. Αλλά στην Ελλάδα δεν άλλαξε τίποτα. Στον κόσμο, η Δύση εξαρθρώνεται από την ανοικονόμητη δύναμη του τραμπισμού. Στην Ελλάδα είμαστε ακόμη στις ευρωεκλογές του 2024.

Στη χώρα μας η τελευταία ορατή συνταγματική αναθεώρηση έγινε το 2019. Υπάρχουν όμως και οι μη ορατές, εκείνες που συντελούνται μέσω της Ευρωπαϊκής Ενωσης, οι κανόνες της οποίας υπερισχύουν του εθνικού δικαίου. Η ενωσιακή υπεροχή δεν αφήνει αλώβητα τα συντάγματα.

Οι κανόνες είναι ουσιαστικό στοιχείο της ομαλής λειτουργίας των θεσμών: παρέχουν γνωστικό πλαίσιο και ρυθμίζουν συμπεριφορές. Πρακτικά, όμως, κανένα σύστημα κανόνων, όσο ρητά λεπτομερές κι αν είναι, δεν αρκεί για να κατευθύνει την ανθρώπινη δράση. Για δύο λόγους.

Η συζήτηση για τον προϋπολογισμό υποτίθεται ότι είναι μεγάλης σημασίας κοινοβουλευτική διαδικασία. Η εικόνα στην αίθουσα της Oλομέλειας τις τρεις πρώτες μέρες (Παρασκευή – Σάββατο – Κυριακή) ήταν προσβλητική για τους πολίτες, τον πολιτισμό και τη δημοκρατία.

Η νέα δέσμη δημοσκοπήσεων ήρθε να επιβεβαιώσει επί τα χείρω το έλλειμμα εμπιστοσύνης και τις συνέπειές του, την περαιτέρω απομάκρυνση της αυτοδυναμίας και τη διατήρηση της πολιτικής ρευστότητας. Ηταν αναμενόμενο για τρεις τουλάχιστον λόγους: α) Οι μακροχρόνιες τάσεις είναι μονίμως αρνητικές.

Στους παρατηρητές των πολιτικών μας πραγμάτων που, εδώ και χρόνια, αναγγέλλουν το τέλος του δικομματισμού και κατ’ επέκταση της Μεταπολίτευσης, έχουν προστεθεί, τις τελευταίες εβδομάδες, και μερικοί αναπάντεχοι συνήγοροι: πρόκειται για ορισμένους έμπειρους πολιτικούς […]